Stage in Curaçao

we gaan er weer vandoor!

2007-01-08T12:00:00.000+01:00

Hallo,

Na een ruim jaar terug te zijn in België hebben de kriebels het weer overwonnen en ben ik weer riebedebie.... naar Malawi!
Vanaf 9 maart vertrek ik op afstudeerstage naar Malawi voor ruim drie maand.
Dit keer neem ik twee andere vriendinnen mee om mij in dit avontuur te vergezellen.
Na de stage gaan we nog wat rondreizen naar Tanzania en Kenia.
Op 22 juli zet ik weer voet aan wal in België....

Volg mijn verhaal mee op mijn nieuwe blog; www.veerleinafrika.blogspot.com

Groetjes,
Veerle

2007-01-08T11:52:00.000+01:00

Bedankt!!!!

2005-11-13T20:07:00.000+01:00

Ik wil iedereen bedanken die het voor mij mogelijk heeft gemaakt om mij deze fantastische ervaring te laten ontdekken en ervaren. Ik heb van ieder moment genoten in het verre exotische Curaçao en kijk er met een erg tevreden en voldaan gevoel op terug. Een gevoel vol heimwee maar ook trots en blijheid dat ik dit gedaan heb.

Mijn ouders ben ik heel erg dankbaar dat ze mij deze kans hebben gegeven om deze stage in het buitenland te volbrengen. Bedankt voor al jullie emotionele, financiële, rationele, ouderlijke en vriendschappelijke steun. Bedankt voor deze ontdekkingstocht en bedankt om er ook 's nachts voor mij te zijn als ik belde. Bedankt voor alles!

Trudy wil ik heel erg bedanken voor de steun en liefde die ik van haar kreeg. Een meisje die in mijn klas zat maar die ik verder niet goed kende is uitgegroeid tot een echte vriendin waar ik in de toekomst heel mooie herinneringen mee kan ophalen en waarmee ik fantastische ervaringen heb meegemaakt. Bedankt om er altijd te zijn, in goede en slechte periodes, tijdens de slappe lach maar ook tijdens een dipje. Bedankt voor deze ervaring met mij te delen en samen met mij, hand in hand, deze onbekende wereld te ontdekken. Bedankt voor je kennis tijdens het project, je moedige antwoorden en je oppeppende woordjes. Bedankt om mijn vriendin te willen worden!!

Alle medewerkers van Santa Martha wil ik ook bedanken. Ook dankzij hen heb ik een fantastische stage beleefd. Ze namen ons - twee westerse jonge meisjes- op in hun wereld, lieten ons kennis maken met hun ideeën, gevoelens en ervaringen en leefden met ons mee. Ze beschouden ons een beetje als hun kinderen en ze hebben ons laten genieten van het mooie land, mensen, cultuur en natuur. Dankzij hen is deze stage een superervaring geworden omdat ze ons toelieten in hun wereld. Bedankt voor al jullie liefde en steun, ik vergeet jullie nooit!

Ook een dankwoordje voor mijn school Inholland in Delft. Ik wil de docenten Dier- en Veehouderij, mijn coach en Lucas bedanken om mij deze mooie stageplaats aan te bieden, hem goed te keuren en ons in redelijke vrijheid deze stage te laten volbrengen; Advies werd gegeven, uitstel werd aanvaard en moeilijk werd er nooit gedaan. Bedankt voor de mogelijkheid te bieden tot deze geslaagde ontdekkende stage!

Tenslotte wil ik ook het volledige thuisfront bedanken.
Brammetje, dat jij je vriendinnetje zomaar hebt laten vertrekken zonder er moeilijk over te doen. Gelukkig had je er evenveel vertrouwen in als ik en heeft het ons ook geen kwaad gedaan.
De familie en vrienden voor de mailtjes, brieven en reacties op deze site. Het deed deugd om af en toe iets vertrouwds te lezen en herinnerd te worden aan mijn echte thuis. Bedankt voor de lieve woorden en gebaren op voorhand, tijdens mijn verre reis en bij de thuiskomst!

Terug Thuis

2005-11-13T19:48:00.000+01:00

Zondagavond, 13 november
Even met veel heimwee en mooie herinneringen terug kijken vanuit Delft op een fantastische stage. Eenmaal helemaal terug gaat het oude ritme weer z'n gang en moet ik daarin mijn draai proberen te vinden.... En dat is nog helemaal niet zo simpel...

Maandag tot woensdag ben ik naar Santa Martha geweest, op het gemak wat geholpen hier en daar en vooral genoten van mijn laatste momenten. Samen werken, babbelen, lachen en genieten van de anderen, de omgeving en al het mooie dat mijn tweede "thuis" me bood. 's Avonds mijn gerief beginnen inpakken en beseffen dat het echt allemaal op z'n einde loopt. En de woensdag op Santa Martha rondlopen met het lege gevoel dat het de laatste uren zijn. Het afscheid viel me zwaar... En gelukkig niet voor mij alleen, maar ook voor vele collega's en vrienden die ik daar had gemaakt. Ik trakteerde met taart als afscheid en kreeg er ontroerende, mooie woorden en afscheidscadeautjes voor in ruil. En toen het moment dichterbij kwam van vertrek voelde ik meer en meer dat ik echte vrienden achter moest laten en het wel eens lang kon duren voor ik die terug ging zien...
Na een emotioneel afscheid splitsten onze wegen dan uiteindelijk toch en ging ik op weg naar het andere deel van de wereld.

In de luchthaven vond ik andere Belgen om samen de tijd te verdrijven en we zagen er ook Tom Boonen die samen met ons op het vliegtuig ging zitten. Dat dachten we toch, want het bleek zijn broer Sven te zijn die wel goed op hem gelijkt... Geen echt straf verhaal dus van deze keer....
Na een lange vlucht waar ik gelukkig wat op geslapen heb kwamen we aan in Amsterdam. Daar grote controle op drugs en dan in een heel oud en klein vliegtuigje op naar Brussel. Eenmaal aangekomen stond niemand mij op te wachten. Geen ontvangstcomitee dus... En toen even later toch wel, ze hadden niet op een te snelle vlucht gerekend.

Het weer in België vind ik wel heel erg koud en ook het ritme van de dagen en nachten moet ik nog een beetje terug vinden. En zoveel meer waar ik weer moet aan wennen. Gewoon gras en bomen, herfst, Jupiler, drukte, haast, fietsen, vrienden, school, Brugs, lawaai, gewone muziek, ....

Weetjes

2005-11-06T22:29:00.000+01:00

Donderdag tijdens het duiken kreeg ik in de namiddagduik erg veel pijn aan mijn tand. Het was de tand waarvoor ik al een paar keer voor naar de tandarts geweest was omdat hij pijn deed. Maar de tandarts die kon niets vinden, ook niet na het maken van een foto en dus bleef ik af en toe pijn voelen in die tand. Zo ook bij het duiken. Door het drukverschil dat je ervaart bij het duiken moet je je oren klaren (door je neus dicht te knijpen) want je voelt hetzelfde als dat je in een vliegtuig of in de bergen kan voelen. En je kan ook last van je tanden krijgen wanneer daar holtes zijn. Dat wil zeggen wanneer je een gaatje hebt. En daarmee mag je niet duiken. Vrijdag heb ik dus niet gedoken maar ging ik naar de tandarts gaan. Na veel rondbellen vond ik een tandarts die me kon ontvangen en werd ik tussen de afspraken door binnen geroepen bij dokter Debrabander (blijkt Belgische roots te hebben!). Hij vertelde mij dat hij niet veel Belgen tegen komt, maar dat ik de tweede in twee dagen was. De dag ervoor had hij een wielrenner uit Belgie behandeld. Ik vroeg dus of het om Tom Boonen ging, en jawel hoor, die had hier ook last van tandpijn...
En de tandarts die onderzocht mij en trok een foto en vond ook niets. Maar hij dacht dat er iets mis kon zijn met de vulling die op die tand zat. En toen hij die losmaakte bleek dat er luchtbelletjes tussen mijn tand en de vulling zat. vandaar de pijn dus. De tand is opnieuw gevuld en ik heb zaterdag zonder pijn (toch niet in mijn mond, wel van de blaren van de zwemvliezen, maar dat is iets anders...)kunnen duiken. Hij wenste me veel plezier met mijn laatste duiken en het examen en vroeg wel dat ik hem nog eens wou laten weten hoe t geweest was. Erg vriendelijke man dus en het heeft geholpen, mijn tandpijn was weg en ik ben geslaagd!

- Vrijdagmiddag kwam ik Tom Boonen tegen. Marco (de vriend van Trudy) had hem het eerst herkend. En toen we hem iets later nog eens tegen kwamen moest ik er wel iets tegen zeggen vond ik. Ik wenste hem veel succes in de rit van gisteren (wat geholpen heeft misschien?)en hij vroeg mij of ik kwam kijken. Daarop moest ik ontkennend antwoorden aangezien ik toen moest duiken. En dat vond hij ook erg leuk vertelde hij mij. Ik zei hem dat ik hem misschien 's avonds nog ging zien op de afterparty in Mambo en dat vond hij goed.... Alleen ben ik 's avonds niet naar Mambo geweest, want mijn medegezellen die mee gingen gaan die lieten verstek gaan. En ik ben ook een beetje verkouden en was wel erg moe na mijn drukke duikdag. Maar toch vind ik het wel jammer, want misschen zat er wel een mooie foto met de wereldkampioen in!

- Gisteren werd ik na het duiken naar huis gevoerd door hans, de duikinstructeur. Hij ging namelijk met zijn zoontje van drie bij de Burger King iets eten. Maar niet voor het eten, wel voor het speeldorp eraan. een heel compex van buizen, gangen en glijbanen waar kinderen hun hartje aan op halen. Zo ook de kleine Robin. En ik ging mee, vooraleer ik naar huis ging, want eten moest ik ook. Robin durfde niet zo goed tussen al die andere kinderen erop, maar toen ik vroeg aan hem of hij wel wilde als ik meeging, dan was hij direct overtuigd. En zo kroop ik meer dan een halfuur op handen en knieen (ai ai) door de buizen en gaatjes. Gelukkig was het ook voor grote kindjes gemaakt!

- Ik begin aan mijn laaste daaagjes hier. De volgende dagen ga ik nog naar Santa Martha om nog wat in gezelschap te vertoeven. Ik denk wel dat ik iedereen heel erg ga missen en dat ik het best wel lastig ga hebben om afscheid te nemen. Net zoals ik voor het vertrek toch eventjes geen zin had om te vertrekken toen ik in Zavemtem stond en alleen die onbekende nieuwe wereld ging ontdekken. Maar ik weet wel dat ik altijd welkom ben bij mijn nieuwe vrienden hier en wie weet kom ik over een paar jaar wel eens terug om iedereen terug te kunnen omhelzen... Of wie weet komen zij wel eens op bezoek in het koude Europa.....

het duiken

2005-11-06T20:04:00.000+01:00

Nog even aan de oppervlakte voor we het water induiken...
Beneden aangekomen altijd even laten weten dat alles goed gaat. In het begin miste ik wel vaak en deed het teken met mijn duim omhoog. Maar dat betekent in het duiken "stijgen". Dus toen moest ik mij vlug herpakken en het "ok" teken geven door een rondje te maken tussen duim en wijsvinger.
Een oefening om te kijken of je je drijfvermogen beheerst. Je moet kunnen blijven hangen ter plaatse zonder te stijgen of te dalen (een beetje wel, door je in- en uitademing, maar niet extreem) . Hier bewijs ik dat ik het kan en daarmee kan je dus ook zonder problemen je in het water bewegen, onder, op of door alles. Door de juiste hoeveelheid lood rond je middel en je opblaasbare vest in balans te brengen bekom je deze toestand.
Een heel gek maar mooi visje

Oefenen onder water om je masker te ledigen. Je masker moet je laten vollopen en dan kunnen ledigen. En ook je masker helemaal uit doen en terug aantrekken en dan het water eruit halen. Dit moet je doen door naar boven te kijken, aan de bovenkant van je masker duwen met je vingers en dan door je neus uitademen. En dat lukt wonderwel heel erg goed. Alleen had ik altijd het gevoel dat ik mijn neus aan het snuiten was in dat masker....

Een grot waarin we doken. Dit vond ik wel een beetje eng want het was er heel erg donker. Maar ook wel heel mooi, andere soorten koraal en veel rotsen dus he...
Dit is een octopus die onder een rots lag. Een beetje opgevouwen dus, maar je herkent heel duideljk zijn ogen en je ziet ook de tentakels. Erg mooi!
Hier zie je (een beetje onduidelijk) een grote rog, met een superlange staart. Heel mooi om te zien en het is net alsof hij vliegt want hij maakt een vliegende beweging als hij zwemt.
Tijdens een van de vele oefeningen moest ik onder water (ongeveer op 15m diepte mijn setje uit doen en weer aantrekken. Ook de loodgordel moest uit. Het uitdoen ging vlotjes, het terug aan krijgen lukte iets minder snel. Maar ik ben ni weggestroomd of naar boven gezogen. Dus oefening was geslaagd!

Na het duiken in het sea- aquarium wou ik meer! Ik informeerde waar ik kon duiken en dat kon op Lagun. Playa Lagun ligt iets verder dan Santa Martha en wordt uitgebaat door een Nederlands koppel. De vrouw houdt het cafetaria open en de man geeft duiklessen. Ik schreef me dinsdag in voor een cursus en kon woensdag al beginnen. Ik reed 's ochtends mee met Cristina die me er afzette en plonsde nog even in het water aangezien ik er meer dan een half uur van tevoren was. En om 9u startten de lessen. Ik had priveles aangezien ik de enige leerling was. Aan de hand van 5 filmpjes, uitleg van Hans (de instructeur) en een boek leerde ik de theorie. En direct de eerste ochtend gingen we al het water in. Ik leerde basisvaardigheden zoals hoe je moet ademen, je duikbril laten vollopen, je mondstuk in het water verliezen, zelf navigeren met compas, iemand in nood helpen en veel meer. En we gingen ook direct in de "diepe" zee duiken. Lagun heeft een baai en na 5 min zwemmen kom je aan een rif. Daar zie je prachtig koraal en heel erg mooie vissen. Zo zag ik in de eerste duik een zeeschildpadje dat aan het uitrusten was op het rif. Later zag ik ook een haai, een octopus, roggen, een kreeft en heel veel verschillende mooie vissen. Ik dook de eerste keer op 11 meter en mijn laatste duik die was op 17.7 meter, bijna het maximum wat ik met dit diploma mag doen (18 m). De laatste dag kreeg ik een theorie-examen en werd ik beoordeeld op al mijn duiken. En die waren ook goed dus slaagde ik voor het duiken. Ik kreeg een diploma en mag nu zonder instructeur (maar met een buddy, want je moet altijd uit veiligheid met twee zijn om te duiken) overal ter wereld duiken. En als extra kreeg ik er nog een cd-rom bij met foto's die getrokken zijn tijdens een paar duiken. Jammer genoeg kwamen we net toen geen schildpad of haai tegen. Maar toch een mooie ervaring en herinnering!

Animal Encounters

2005-11-04T23:58:00.000+01:00

De eerste duik bij het sea-aquarium. We konden de dieren voeren en aaien. En dus deden we dat ook. Wel een beetje eng om die roggen zo helemaal op je te krijgen, maar een heel mooie en fantastische ervaring!

sea- aquarium

2005-11-04T23:48:00.000+01:00

Het sea-aquarium. Hier zwommen Trudy en Marco met dolfijnen en kregen ze er een zoentje van en konden de dolfijn kunstjes laten uitvoeren. Wel leuk denk ik en ook mooi om te zien!

Santa Martha opendag

2005-11-04T23:29:00.000+01:00

Het serveren van verse kokosnotensap. Je vraagt en ze worden direct vers geperst. Rock hier die kokosnoot opensnijdt en erna er een rietje in steekt om je te laten smullen...

Een van de vele kraampjes met typische waren van Curacao

De verschillende winkeltjes

Joyce aan het werk. Ze demonstreert aan het leerbewerkingsstandje hoe je leren sandalen maakt. En dat in kerstkledij, want het was een beetje een kerstmarkt....

dinsdag 1 november 2005

2005-11-01T21:47:00.000+01:00

Hallo,
Zondag was het groot feest op Santa Martha. Ik reed mee met Indira de buurvrouw en samen gingen we op weg om 7.30u 's ochtens op een zondag... gelukkig nam ik de maandag vrijaf!
Het feest begon om 10u maar er moest nog vanalles voorbereid worden. Er kwamen verschillende standjes te staan. 20 standjes van mensen van buiten Samta Martha die er ook iets konden verkopen. Ze verkochten kerstartikelen, maar ook typische soevenirs van hier en eten en drinken. Houten speelgoed, handtasjes, sierraden, spelletjes, en heel veel typische dingen van Curacao die alle toeristen kopen.... We hadden ook een paar bars opgezet, een standje van producten die in de leerlooierij op Santa Martha gemaakt wordt en dan de gewone 'tienda', winkel van Santa Martha.
Het zag er allemaal heel erg groots uit en dat bleek het ook te zijn. Drie keer per jaar wordt er zo'n groot feest georganiseerd en nu was het thema kerst. Ondanks dat zag ik niet echt veel kerstdingen. Wel moesten wij, als werknemers, groene of rode kledij aan hebben, kerstsfeer dus.
Er kwam heel wat volk kijken en ik hielp voornamelijk mee achter de bar. We serveerden er vanalles waaronder ook vers cocosnotensap. Als je dat wilde, dan sneed Rock een kokosnoot open en kreeg je er een rietje in. Net zoals in films eigenlijk. En vanaf 14u tot 18u kwam er een bandje van Curacao de mensen vermaken met muziek. Het was gezellige muziek, echt van hier, en de sfeer zat er al snel in. De mensen begonnen mee te zingen en mee te dansen. En ook ik heb er aan moeten geloven. Op een gegeven moment gingen ze met een tiental werknemers van Santa Martha dansen en trokken ze me mee. Het was wel gezellig! En 's avonds kwam er nog de afterparty met de resterende drank (vnl bier!) en ook dat was zeer gezellig!!! En voor de opkuis haasten Indira en ik ons naar huis. Het was een lange dag en we waren rond 20u terug thuis. .. Gelukkig kon ik de volgende dag uitslapen... dacht ik...
want niets was minder waar, om 6u was ik alweer wakker van de krijsende buurjongens... gelukkig verrichten oordopjes soms wonderen en dommelde ik weer in slaap tot rond 8.30u...
Om 10u had ik afgesproken met Trudy en haar vriendje. We gingen op weg naar het sea-aquarium en daar hadden zij een afspraak om met de dolfijnen te zwemmen. Ik mocht mee in de aparte zone als toeschouwer. En ik trok foto's voor hen. Ze konden samen met vier andere mensen met twee dolfijnen zwemmen. Wel zag je dat die dolfijnen een voorkeur hadden voor naar wie ze gingen en dat waren niet hen. Ze mochten ook een paar opgelegde kunstjes met de dieren uitvoern. Zo kreeg iedereeen een kusje, konden ze de dieren doen praten of rondjes draaien en werd iedereen door twee dolfijnen naar voren getrokken door hen vast te houden aan hun rugflipper. 't Zag er wel leuk uit, maar ik heb er geen spijt van dat ik het niet gedaan heb. Achteraf kon je de video of foto's kopen en Trudy kocht een paar foto's van hen die ze in een kalender verwerkten. Een mooi souvenir!
En in de namiddag gingen we kijken om te duiken. Verre familie van Marco die heeft hier op Curacao een duikschool en het toeval wil dat die net degene is die bij het sea- aquarium zit. " Animal Encounters" heet het en je kan er duiken tussen de dieren. In de zee is er een stukje afgezet waarin vissen van allerlei kleuren en formaten zitten. En ook veel roggen. Daar doken we bij en konden hen ook voeren en aaien. Vooral die roggen zijn wel eng omdat ze helemaal op je komen kruipen en ze zijn toch wel meer dan een meter groot. En eenmaal ze doorhebben dat je visjes hebt om hen te voeren blijven ze komen en voel je je zelf helemaal rogge... Naast deze vissen konden we ook de aanpalende dieren voeren. Deze zaten achter een gaas en we konden haaien en zeeschildpadden voeren. Echt heel sjiek om te doen! Ik was als enige onervaren duiker en kreeg dan ook alle aandacht van de knappe duikinstructeur.... Er werden ook foto's getrokken tijdens het duiken en we kochten samen een cd-rommetje.
Enne,
intussentijd heb ik de smaak te pakken en reserveerde ik voor de komende dagen een cursus duiken om m'n brevet te halen. Met dat brevet mag je dan samen met een andere duiker met brevet duiken op diepere plaatsen. Want nu mocht ik maar tot max 5 meter (het was er vier waar we gedoken hebben). Vandaag ben ik naar Santa Martha geweest en heb er een beetje bijgepraat met de mannen. Niet echt gewerkt, maar toch wel wat gedaan met de dieren. En vanaf morgen volg ik vier dagen cursus duiken in de zee... Spannend!

zaterdag 29 oktober

2005-10-29T19:51:00.000+02:00

Bon dia tur hende,
Woensdagavond kregen we een nieuwe gast in ons huisje, nl. Marco, Trudy haar vriend. Dat betekende dat zij met hun tweetjes in het grote bed sliepen en ik in het plooibedje.... Maar vanaf gisteren zijn ze vertrokken voor een romantisch weekje samen op hotel. Toevallig hetzelfde hotel als dat mijn ouders hadden. Ik ken er dus al een beetje de weg...
Donderdag ben ik alleen naar Santa Martha vertrokken en heb ik samen met Manito onkruid gewied. Trudy en Marco kwamen een bezoekje brengen en ik ging met hun terug mee weg rond de middag. We gingen even op boodschap en erna gingen we naar het sea-aquarium een kijkje nemen. Marco die kent namelijk iemand (via via) die daar een duikclub bij heeft. En aangezien ook hij hier wel wil duiken gingen we eens informeren. De man blijkt in het sea-aquarium zelf een duikclub te hebben waar je bij de vissen, haaien en andere kan duiken. Hij nodigde ons uit om maandag samen met hem te duiken en we namen de uitnodiging met beide handen aan. Trudy en Marco gaan maandagochtend eerst zwemmen met dolfijnen en erna gaan we dus samen duiken. We kregen van de man ook een gratis ingang in het sea-aquarium en we bezochten het donderdag dus nog eens. Na maanag ga ik daar al helemaal gezien hebben want dat is dan mijn derde keer. Maar het is er wel mooi en groot, dus 't gaat nog net niet vervelen.
Vrijdag ben ik weer alleen op Santa Martha gaan werken en daar was iedereen druk in de voorbereiding voor zondag. Dan is er namelijk opendag en verwachten ze heel veel bezoekers. Ook dan ga ik een handje helpen. Vrijdagavond hebben we nog met z'n drieeen samen gegeten en naar een filmpje op Marco z'n laptop gekeken en erna zijn ze vertrokken naar hun liefdesnestje.
Nu is het zaterdag en zijn we intussen alweer verenigd. Samen op de pc, samen eten en samen zwemmen staat er voor vandaag op het menu. En morgen dus een dagje op Santa Martha. Er wordt vanalles van zelf gemaate artikelen verkocht en het is ook een soort kerstmarkt. Ook is er verschillende soorten creools eten en drinken te koop. We zullen eens zien wat dat geeft he!

koeien

2005-10-26T23:52:00.000+02:00

Elke dag worden de koeien losgelaten. Ze worden 's ochtends uit hun "wei" gelaten (die is zonder gras, maar enkel aarde en als het geregend heeft erge modder) en dan mogen ze in de vrije natuur op het domein grazen. Het domein van Santa Martha is 17 ha groot en bevat een groot bos. Daarin lopen de koeien meestal te grazen aan vanalles en rond de middag komen ze weer binnen. Een aantal koeien hebben dan cactussen op hun lijf hangen omdat ze door een cactussenveld gelopen hebben, maar ze lijken er geen hinder van te ondervinden. Een paar weken geleden kwam er een koe terug die op een plankje met een spijker getrapt had. Deze koe heeft nog steeds last van haar poot en ze loopt nog steeds mank. Dit dier wordt dan nu niet losgelaten en krijgt wat krachtvoer korrels apart en een behandeling aan de poot.
Vanmiddag toen we terug kwamen uit de cantine van te eten riep een participant ons. Hij vertelde een hele reeks tegen ons waar we niet veel uit konden opmaken. Behalve het woord 'baka', koe dus dat we hadden opgevangen. Hij wees ook richting ons veldje. En ja hoor, daar stonden twee koeien op hun gemak te grazen aan onze nieuw geplante plantjes... We hebben die man bedankt voor de waarschuwing en zijn de koeien gaan opjagen, naar andere (waarschijnlijk minder lekkere) stukjes grond. En de jongens die de 'koeherders' zijn, die zagen we nergens...

woensdag 26 oktober

2005-10-26T23:37:00.000+02:00

Over exact 2 weken vertrek ik... k voel al een beetje kriebels....

Voor het moment is Trudy haar vriendje gaan ophalen die vandaag op vakantie komt en zijn liefje komt bezoeken. Ze blijven samen tot vrijdag en dan pakken ze hun valiezen en laten mij helemaal alleen. Trudy neemt dan ook de volgende week vrij om samen met haar vriendje te genieten van het eiland en elkaar. Een mooi vooruitzicht denk ik!

Er zijn dit weekend 7 kleine schaapjes overleden. Onze kleine diertjes die we de papfles gegeven hebben dus ook. Het was wel te verwachten als je zag hoe klein en zwak ze waren. Maar het goede nieuws is dat er intussentijd alweer een tiental andere kleine ukkies ronddartelen in de stal. En deze lijken wel fitter en gezonder dan die vorige! Goed nieuws dus. En de dierenarts die doet momenteel een mestonderzoek en hopelijk geven die resultaten een ziekte aan waar er dus iets aan gedaan kan worden....

Vandaag moesten Trudy en ik bij Cristina verschijnen voor onze beoordeling. Hij wou dat we op voorhand zelf het beoordelingsformulier invulden en hij vond dat hij zich wel kon vinden in onze resultaten. We zijn dus geslaagd voor hem in ons opzet. De plantjes staan er dan dus ook allemaal en ze groeien goed. Dus we kunnen niet klagen en Santa Martha ook niet. Nu nog een kwestie van het blijven onderhouden van het onkruid en de plantjes en het is helemaal geslaagd. Maar dat is een taak voor de mensen die er blijven als wij terug keren en ik vrees ervoor dat dat dan ook gedaan gaat worden....

Vanmiddag heb ik de mannen leren 'piekezot jagen' en ze vonden het erg leuk. Er viel net een hele grote onweersbui en het was kwart voor 12, bijna etenstijd dus, dus dan mogen ze wel een spelletje spelen. Maar ze verraden zichzelf telkens als ze de piekenzot trekken door te beginnen lachen of het luidop te zeggen, waardoor het spel iets minder spannend is, maar wel weer iets grappiger. Morgen probeer ik ze subtiliteiten bij te brengen. Hoewel ik daar ni echt een geschikte persoon voor ben vrees ik....

vlootdagen

2005-10-23T22:58:00.000+02:00

Dit weekend waren er vlootdagen in Curacao. Er zijn demonstraties van vanalles van de Koninklijke Marine, de Kustwacht en allemaal partners. Er komen dan ook eenheden vanuit Nederland, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk, Colombia, Mexico, Venezuela en natuurlijk ook van de Nederlandse Antillen en Aruba. Er liggen allerlei schepen waarop je een kijkje kan nemen aan boord en er zijn demonstraties. Zo zagen we de vliegende en varende eenheden in actie , voerden mariniers een landing uit, zagen we een drenkeling gered worden na het blussen van de boot die gebotst was en hoe een vijandig schip overmeesterd werd. En op het einde daalden mariniers af van de Julianabrug. Een mooie belevenis die ook mooie foto's opleverde, waar ramptoeristen wel hun hartje mee kunnen ophalen.....

2005-10-23T22:24:00.000+02:00

De leguanen die je in stad ziet met de man erbij. Je mag dan een foto trekken van de dieren op je voor geld. Maar vanop de boot kon ik ze (ongezien) toch fotograferen. Mooie beestjes he?! En dan te bedenken dat ik zulke dieren in de soep heb gegeten...

Hier de kindjes van Indira, onze buurvrouw die genoten in ons zwembadje! Een waar plezier om hen te zien spelen, en er past nog net een van ons bij om dan lekker krap bij elkaar int zwembadje te zitten...

Hier ben ik een heerlijk ijsje van de Haagen Dazs aant eten. Twee bolletjes die veel meer lijken (t lijken er wel 6) Eentje Belgian Chocolade en eentje mokka met chocoladebrokjes. En ik kreeg gratis topping er vanboven op en ik koos voor banaan en kreeg een echte banaan in schijfjes er vanboven op. Heerlijk....! Alleen veel te veel en zeker te veel chocolade waardoor ik me de rest van de dag misselijk voelde.... Volgende keer minder chocolade zodat ik echt kan genieten!

Deze haarspel heb ik helemaal zelf gemaakt bij de leerbewerkingsafdeling, bij Joyce dus. Ik had zo'n speld mee en ik toonde hen die met het idee dat ze ook zoiets kunnen maken voor in de winkel te verkopen. Zodoende wordt dit nu ook in allerlei kleurtjes en formaten gemaakt. En we mochten ook elk zelf eentje maken. Ik koos voor sober maar (naar mijn menig) mooi. Joyce vindt het veel te simpel. Maar ik vind hem wel goed gelukt!

Een van de kleine schaapjes die we op het droge aan het helpen waren... Duidelijk met grote dorst als hij Trudy haar neus al als tepel aanzag... Maandag zullen we zien of ze het al dan niet gered zullen hebben....

zaterdag 22 oktober

2005-10-22T19:45:00.000+02:00

Bon tardi tur hende,
Het is zaterdagmiddag en we hebben nog niets gedaan behalve op het gemak thuis gezeten en mijn boek uitgelezen. Intussen al twee boeken uit gelezen die mama mee had, De Da Vinci Code en een boek van Aspe. Maar mijn boekenhonger is nog niet gestild....

Woensdagavond zijn we gaan kijken of we een studentenpakket konden krijgen en dat kon met ons stagecontract. Het was meer een reclamestunt voor een organisatie die buitenlandse stages organiseert en op deze manier reclame maakt. Het pakket bevatte een aantal tijdschriften en een paar bonnen voor winkels, cafe's en restaurants. Niet ter waarde van de beloofde 500 gulden, k denk dat dat voor iedereen samen was. Tenzij je al die bonnen effectief gebruikt, dan kom je er misschien wel aan. Maar ik dus niet :)
Donderdag op Santa Martha schaapjes proberen te redden van de dood. Er worden momenteel veel lammetjes geboren, maar veel dieren sterven aan een onbekende ziekte. Zo sterven er vele moederdieren en daardoor ook een aantal lammetjes. Maar ook andere dieren sterven op mysterieuze wijze... Volgende week komt de dierenarts eens kijken en een mestonderzoek doen. In de hoop dat het iets oplevert. Zo waren er donderdag 3 lammetjes zonder moeder, die we kunstmelk hebben gegeven. Van een ander zwak diertje (want vele lammetjes worden erg zwak geboren, ondanks dat de moederdieren wel redelijk kloek staan) hebben we de mama gevangen en het lammetje aan de tepel gezet. Hem een beetje geholpen met drinken dus, want hij kon ni op z'n pootjes staan en geraakte dus niet tot aan de tepel. 's Middags zagen we dat er nog 5 nieuwe diertjes geboren waren, waarvan er wel vier sterk leken. We ontsmetten de navelstreng (want dat is een grote infectieweg) en gaven de andere kleine stakkers nog wat melk. Maar voor 3 van de diertjes vrees ik het ergste. Na het lange weekend zal er van hen niet veel meer overschieten vrees ik...
Want vrijdag was een algemene vrije dag. Dag van de Antillen en dus was iedereen vrij! We genoten door op het gemak wakker te worden. Met een boekje, en het zwembadje in de tuin kan je lekker genieten. En we maakten biefstuk klaar waardoor we nog meer genoten! 's Middags kwamen we naar de stad en gingen ook lekker zwemmen.
Straks gaan we ook nog even zwemmen want het weer is hier nog steeds zalig! Terwijl jullie liggen te rillen van de koude genieten wij nog steeds van de volle zon en meer dan 30 graden. Het heeft intussen alweer een week niet meer geregend en dus is het erg warm en droog. Ook is er niet veel wind en naar het schijnt heeft dat te maken met de orkanen in de buurt die onze wind meenemen. Geen herfst, regen of koude bij ons, geen dikke wollen truien of regenjassen, enkel een zonnenhoedje en een bikini en meer hebben we hier niet nodig. Hoewel een beetje koelte wel lekker zou zijn, af en toe... net zoals een zoektocht naar nootjes in het bos, wat ik dus wel begin te missen.....!

post

2005-10-22T19:41:00.000+02:00

Beste oma, mama en Brammetje,
Bedankt voor jullie post!
Ik vond het heel erg leuk om briefjes en kaartjes te krijgen van het thuisfront. Het was telkens een leuke verrassing om post te krijgen die me toch een beetje heimwee bezorgen!

de vertaling

2005-10-22T19:33:00.000+02:00

bon dia tur hende
Goeiemorgen iedereen

Aki nan ta hopi duchi.
Het is hier erg leuk.

Tabata hopi kalor.
het weer is erg warm

De dia luna te dia bierna nos ta traha na soto Sta Martha.
Van maandag tot vrijdag werken we op Santa Martha.

Nos kolega na tabata dushi hende i nos a pasa hopi kontentu ku nan .
Onze collega's zijn heel erg vriendelijk en we hebben veel plezier.

Ajera nos a traha kechi.
Gisteren hebben we kaas gemaakt.

Den wiekent nos ta bai landa hopi.
In het weekend gaan we veel zwemmen.

Podise mi no ta bai mas podise mi ta keda korsao...
Ik verlang nog niet naar huis en misschien blijf ik hier wel...

Un sunchi pa tur hende, Vullu
Groetjes aan iedereen, Veerle

Campo Alegre!!!

2005-10-19T22:29:00.000+02:00

Maandag vroeg men op het werk ons of we meewilden naar Campo Alegre deze week. Dinsdag is de enige dag dat ook vrouwen binnen mogen en er een kijkje kunnen nemen. En ook een aantal van onze vrouwelijke collega's waren benieuwd en wilden wel eens zien wat of die wilde verhalen nu wel echt waar waren. Zo zei men dat er een groepje collega's meegingen, Brain en Aichel van de houtbewerking gingen mee en Naisie (plantenteelt), Mirellies (bureau) en Jaquelinne (onthaal) waren de dames die ook wel eens een kijkje wilden nemen. Indira onze buurvrouw wou ook wel mee, maar vond geen oppas voor de kindjes, dus die liet verstek gaan. Dinsdagavond kwamen ze ons halen, Aichel heeft een soort busje en iedereen werd ermee opgehaald en terug thuis gebracht. Ze reden in onze straat een beetje verder en pikten ook Cristina onze baas op! (dit wisten wij ni en we voelden ons al een beetje beschaamd worden...)
Aangekomen in Campo moesten we 25 guldens betalen en moesten we ons fototoestel afgeven. Jammer! En toen we binnen kwamen keken we onze ogen uit!
Het is echt een heel groot complex, met wel meer dan honderd meisjes. Die meisjes wonen er ook echt in allemaal dezelfde roze huisjes. Het deed me een beetje denken aan sociale woningen van bij ons. Maar wel erg verzorgd hoor! Met boompjes en versieringen en vanalles. En meisjes van allerlei landen, vnl Latijns Amerika, die allen heel erg weinig aan het lijf hadden. Een kort rokje dat je bijna geen rokje kan noemen en een bh die alles onthullend is. En daar liepen ze mee rond. En toen kreeg ik nog aandacht van mannen die naar me lonkten met m'n lange broek en t-shirt aan... schandalig!
Als een meisje een man aan de haak had geslaan (of omgekeerd, k heb me ni verdiept in hoe t moet) dan gaan ze samen naar haar huisje en dan gaat t rode lampje boven de deur aan als teken dat het bezet is. En even later komt de man doodleuk weer buitengewandeld en gaat soms dan op zoek naar z'n volgende prooi of is helemaal klaar gekomen om terug naar moeder de vrouw te reizen...
Op het terrein stonden ook hier en daar een grote tv echt vieze harde porno te tonen in detail.. iets wat ik niet had hoeven te zien! Achter de gordijntjes van sommige huizen stonden ook dildo's of andere speeltjes, maar meestal was het heel sober, allemaal dezelfde huisjes met dezelfde gordijntjes.
Er was centraal een bar met zetels en een podium waar een paal stond in de midden. In het begin dat we er waren , 22u, was er karaoke (de nationale bezigheid hier zou ik denken) en om 23.30u begon er een show op het podium. Meisjes verkleed als duivel, kat, bruidsmeisje of wat dan ook kwamen op, gingen in het publiek met hun kont op schoot bij een aantal mannen staan schudden en trokken daarna op het podium hun kleren uit. Een aantal maakten gebruik van heupwiegen, de paal of andere aantrekkelijke kunstjes. Een aantal waren duidelijk nog in opleiding. En er kwam ook een man, die een half uur de show stal en alle vrouwen het hoofd op hol deed slaan maar uiteindelijk niet verder ging dan in z'n string te staan dansen, wat een grote teleurstelling was! Hij kwam ook bij mij op schoot en bij de andere collega's (stom van ons om op de eerste rij te gaan zitten!)
Al bij al was het een gezellige avond, veel nieuws gezien en eindelijk kunnen we erover meespreken, over het grote Campo Alegre! Maar het is niet zo dat ik volgende week weer wil gaan. Het was gezellig, met de collega's maar uiteindelijk heb ik er niet echt iets aan gehad. Het is als een mengeling van het glazen straatje en een paaldanstent vermoed ik. En dat kan ik in Belgie ook wel eens gaan bezoeken he....

Hieronder een stukje dat ik op internet vond over... jawel, Campo!

"October 10, 2003

Campo Alegre

Prostitutie komt overal ter wereld voor. Op sommige plaatsen (Nederland) gebeurt dat openlijk, op andere plaatsen moeten er wat contacten worden gelegd, maar het is er altijd.
Op Curacao zijn we een beetje dubbel. Van de ene kant kan er veel niet. Zo is een Escort-Agency hier vooralsnog ondenkbaar. Ook bestaat er geen enkele sex-shop. Van de andere kant zijn er diverse gelegenheden waar mannen een biertje kunnen drinken en vermaakt worden door dames, een soort clubs.
Die dames komen uit Zuid-Amerika, met name Colombia en de Dominicaanse Republiek. Opvallend is dat er nooit een Curacaose tussen zit. Eigenlijk is dat ook wel logisch, Curacao is net een groot dorp. Een potentiele prostituee uit een Nederlands dorp biedt haar diensten waarschijnlijk ook liever niet in haar eigen woonplaats aan.
En dan is er Campo Alegre, een compound niet ver gelegen van Hato Airport, waar tientallen voornamelijk Colombiaanse prostituees in een soort van reservaat zitten. Tot een jaar of vier, vijf geleden was dat een vrij armoedige bedoening. Toch was het er gezellig. Er waait een lekker windje bij de bar, er klinkt leuke Bachata-muziek, het bier is goedkoper dan bij café De Tropen en men kan er goed zijn Spaans oefenen. De dames krijgen een visum voor drie maanden, worden medisch gekeurd (AIDS) en zijn verplicht zich vanaf zes uur 's avonds op het terrein te bevinden. Op woensdag- en zaterdagavond is er om twaalf uur een Show.
Ongeveer vijf jaar geleden werd Campo Alegre drastisch verbouwd. Het lijkt nu meer een vakantiepark, keurige appartementen, leuke straatjes met palmbomen, pool-tafels, kapsalon, alles is er. Algemeen bekend was dat eigenaar Giovanni van Ierland dit project gebruikte om geld wit te wassen. Geld dat hij verdiende met omvangrijke drugstransporten naar Nederland. Dat was nog in de tijd dat de Grote Jongens zich onaantastbaar voelden. Inmiddels zit Giovanni van Ierland in de Bon Futuro gevangenis, hij is veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf. Zijn advocaat Lesley Franklin kreeg 7,5 jaar.
Een ijzeren regel op Campo Alegre, overigens ook Hotel Mirage of C&A genoemd, is dat er alleen mannelijke bezoekers worden toegelaten. Dat heeft twee voordelen redenen: ten eerste weet men dat iedere vrouw daar dus een prostituee is en ten tweede loopt men niet het risico een buurvrouw of vrouwelijke kennis tegen te komen. Het tegenkomen van mannelijke kennissen wordt overigens totaal niet als een probleem gezien. Anders zou men de tent ook wel kunnen sluiten...."
http://blog.lachicamerengue.com/archives/000062.html

Woensdag 19 oktober

2005-10-19T22:03:00.000+02:00

Dag iedereen,
Zaterdagavond zijn we lekkere pepersteak gaan eten op het Wilhelminaplein, de dagmenu. Dat hadden we 's middags zien staan en ons er dus de hele dag op aan 't verlekkeren om dan 's avonds eens een lekker stuk vlees te eten. 't Smaakte heerlijk! En ook zondag hebben we culinair genoten! We stonden op het gemak op, lazen wat in onze boeken, speelden in het zwembadje en toen maakten we zelf aardappeltjes met salade en worst. Lekker!!! 's Middags kwamen we even op internet en gingen erna gaan zwemmen om lekker af te koelen en te genieten van zon zee en strand...
Maandag was het weer werkweek en gingen we opnieuw aan de slag met het onkruid wieden. Dit is onze bezigheid van de laatste dagen en de komende weken dat ons nog resten. Onkruid wieden. Lekker spannend hoor... Vooral omdat je moet weten dat de grond hier voornamelijk uit stenen bestaat en het dus allemaal heel erg moeilijk is om dit met een soort schraper te doen. En met de hand is het ook niet evident, want er liggen nog overal stukjes stekkerplanten die je venijnig pijn kunnen doen als je daar per ongeluk je hand in duwt. (Zo ging ik maandag even uitrusten door me op de grond te zetten maar ik stond even snel weer op als ik ging zitten.. 'k zat namelijk recht op een aantal van die stekkers die nu lekkere putjes in m'n kont hebben gemaakt en een pijnlijke indruk hebben achtergelaten... letterlijk en figuurlijk! ) En het onkruid groeit ook veel rapper dan de plantjes, waardoor het helemaal niet meer leuk werken is en we beter de plantjes kunnen uitroeien en het onkruid laten groeien, dat zou makkelijker werken zijn.. Maar we redden ons en we houden ons bezig. Alle dagen een stukje onkruid wegdoen en tegen dat we klaar zijn kunnen we opnieuw beginnen ....
Vanmiddag gaven we onszelf vrij en komen we op internet, gaan straks hopelijk ergens lekker eten en proberen vanavond bij het stagebureau ook een stagepakket te krijgen ter waarde van 500 guldens (ongeveer 280 euro). Het proberen waard dachten we hoewel we niet zeker weten of we er recht op hebben omdat we niet via een stagebureau hier zijn, maar we kunnen toch eens een kijkje gaan nemen nu we hier toch zijn.....

waterpret!!!!

2005-10-16T20:37:00.000+02:00

Het kleine maar toch wel erg lekker base-zwembadje in de tropen... t doet deugd! En als we weggaan dan schenken we dit waterpretding aan Indira en haar kindjes, die er dan plezier mee kunnen maken... want even afkoelen is wel erg prettig... en die kleine rakkers die passen er wel helemaal in vermoed ik...

de ravage

2005-10-15T20:52:00.000+02:00

de snoeperd

2005-10-15T20:44:00.000+02:00

De hagedis die in mijn bord kwam snoepen...

zaterdag 15 oktober

2005-10-15T19:57:00.000+02:00

Hallo,
Intussen is donderdag Trudy bij mij ingetrokken. Na het internetten gingen we samen richting hetzelfde huisje. Wel een beetje vreemd, maar het lukt perfect tot nu toe. Ze slaapt op een logeerbedje want ze zag het niet zitten om samen met mij in het grote bed te kruipen. Mijn lesbische neigingen zeker....? Gelukkig snurken we geen van beide en was het dus een rustige nacht. Ook hebben we nog niet gevochten voor de badkamer of andere onnozelheden. Het klikt wel tussen ons... gelukkig!
Vrijdag kwamen we aan op Santa Martha met het idee dat we onkruid gingen wieden maar dat idee konden we al snel laten varen. Want toen we op ons land aankwamen, gereed om al het onkruid te vermoorden wisten we niet wat we zagen, we keken onze ogen uit! Het had namelijk heel erg hard geonweerd die nacht en een groot deel van ons werk was zo goed als weggespoeld! Er lag overal heel veel vuilnis dat meegesleurd of meegewaaid is en overal op het domein is terecht gekomen. En ons land dat zag er niet meer uit. Overal waren de slangen weggewaaid en die lagen allemaal op een hoopje aan de zijkant van het land, tegen het onkruid en de struiken. En vele plantjes waren uit de grond gerukt en weggespoeld. Ook waren er op bepaalde plaatsen grote plassen en kuilen ontstaan waardoor de plantjes gewoon verdwenen waren. Het was echt een grote ravage! Al ons werk voor niets dachten we.....
We zijn dus de hele ochtend in de weer geweest met herbeginnen. We ontrafelden al de slangen en legden die weer zoals het hoorde. Ook vroegen we aan de financiele man, Xaviero, of we geen pickettten konden krijgen in een U-vorm om de slangen vast te zetten. En het wordt geregeld... we probeerden ook een paar uit de grond gerukte plantjes te redden. Een hele rij bomen is verdwenen dus volgende week zullen we deze opnieuw moeten zaaien vrees ik. Allemaal dubbel werk dus, maar zo weten we ook weer wat te doen en de negatieve kanten van 'Landbouw op Curacao' kwamen ook weer eens duidelijk naar boven....
We maakten intussentijd ook al kennis met onze nieuwe buren en zij vinden ons al erg lastig. Zo vinden ze dat we de voordeur moeten dichtdoen als zij buiten zitten omdat ze anders gestoord worden door onze muziek. terwijl we die deur echt wel moeten open zetten om een beetje afkoeling in huis te hebben door de doorwaaiende wind... 't Wordt nog erg leuk de komende 3 weken...
Vanmorgen zaten we buiten in de zetel boterhammetjes te eten en toen ik mijn tas die op de grond stond wou nemen verschoot ik mij een bult. Er zat een hagedis in mijn bord! Mijn boterham was dan wel al op, maar de kruimeltjes erin en de hagelslag vond hij duidelijk erg lekker. Hij verschoot zich natuurlijk een even grote bult als ik en vluchtte dus weg. Maar even later was hij er terug... de honger is duidelijk sterker dan het bang zijn....

donderdag 13 oktober

2005-10-13T21:16:00.000+02:00

Hellow,

Maandag avond ben ik gaan eten in het Hilton hotel, lekker sjiek, met Trudy en haar ouders en Cristina en zijn vrouw. 't Was wel gezellig en Cristina werd helemaal om de vinger gewonden van Trudy haar papa zodat hij ons de volgende dag uitnodigde voor de lang beloofde bbq.
Dinsdag zijn we gaan werken op Santa Martha. We namen even een kijkje naar de plantjes en zagen dat het goed was. We genoten van de mensen die heel blij waren ons terug te zien. En we hielpen wat hier en daar... Trduy die knipte ook mijn haar. Mijn dreadlock is eruit en alle andere knobbels zijn weg. En het is nu weer kort tot op mijn schouders... 's Avonds was er bbq bij Cristina en er waren nog andere Nederlanders uitgenodigd. Het was gezellig maar om 22u was ik doodmoe en gingen Trudy en ik richting ons huisje (zonder busje of begeleiding.. leve bazen als buurmannen!)
Woensdagochtend hebben we het allerlaatste stukje gezaaid. Daar komen geen drippers, maar sproeiers en ik heb alles op geimproviseerde rechte lijnen moeten zaaien. Intussentijd deed Trudy onkruid uit. Zo vulden we de hele ochtend. Om 12u kwamen Trudy haar ouders haar ophalen en bleef ik alleen achter. Ik dronk Leguanensoep bij Luis en de andere mannen en het smaakte naar kippensoep. Wel lekker en speciaal dus. Ook wel een beetje zielig... 's Middags heb ik lekker wat geluierd en genixt. Eerst heb ik bij Joyce en de groep van de leerbewerking gezeten en erna bij de mensen van de rundvee. Het was wel gezellig, maar met twee is alles toch leuker! 's Avonds kroop ik om 19.30u in m'n bedje om tot vanmorgen door de wekker gewekt te worden om 6.30u. En het deed wel eens deugd, zo'n lange nachtrust...
Vandaag een halve dag gewerkt, onkruid gewied en om 12u naar huis vertrokken. Trudy die moet vandaag uit het huisje omdat er vanmiddag andere mensen inkomen wonen. Ze moest dus spullen pakken en verhuizen. En omdat ik haar onmogelijk op straat kan laten wonen, of bij Cristina in huis, komt ze lekker gezellig bij mij intrekken. Samen in het grote bed, het wordt nog gezellig....

het bewijs

2005-10-10T22:19:00.000+02:00

Op de achtergrond zie je " Bon Bini" staan, wat "Welkom" betekent. Net zoals in Hollywood hebben ze hier ook letters in de bergen!

Papa wou graag een bewijs op foto dat hij hier geweest is, om aan anderen te kunnen tonen.. Bij deze het bewijs!

Maandag 10 oktober...

2005-10-10T21:53:00.000+02:00

Precies vandaag over een maandje ben ik terug thuis... Het gaat snel!!!!
En net op deze dag keren ook mijn ouders terug naar huis....

Een weekje ouders was wel leuk! Even een hele week vakantie, een weekje oude bekenden terug zien en weer in een ander ritme zitten...

Dinsdag eerste werk bezochten we Santa Martha. Even een kijkje nemen op de stageplaats en onze leefomgeving vonden ze toch belangrijk. Na een lange rondleiding kwamen we vermoeid terug bij het hotel om een verfrissende duik te nemen 's avonds. We gingen eten in mijn huisje, en terwijl ontdekten ze ook dat eens. Het was er stikkend warm en papa wou niet uit mijn slaapkamer (de enige plek met airco) komen.
Woensdag hebben we Willemstad verkend. De toeristische plaatsjes, de winkeltjes en de cafeetjes. Rond 16u waren mijn ouders kapot van de hitte en wilden terug naar hotel, naar het water en de frisse airco. Ik kwam even online en keerde erna samen met Trudy terug naar het hotel. Daar namen we ook een duik in het water en we aten er allen samen. En dan gingen Trudy en ik terug voor de nacht in ons eigen huisje door te brengen.
Donderdag hadden we 's middags afgesproken met Hildegarde dus was het een beetje lastig om een hele dag iets te plannen. We gingen weer naar Willemstad en bezochten er het slavenmuseum. Een groot museum, met gids waar we 2.30u in rond liepen. We kregen een goede gids, die papa overal aan liet voelen om hem ook in het verhaal te betrekken. Wel grappig! En 's Middags gingen we richting Hildegarde die hier woont. We dronken er wat en vooral mama en zij waren gezellig aan het praten....
Vrijdag huurden we een auto en reden er mee naar de andere kant van het eiland. we probeerden wat landhuizen te bezoeken, maar de meesten waren gesloten. We zagen een grote plas waar normaal veel flamingo's rondhangen, maar waar nu helemaal niets zat. En we gingen snorkelen op Lagun en mama vond het erg mooi... Blij dat ze het gedaan heeft! Intussentijd waren Trudy haar ouders er ook al en bleef zij bij hen slapen. Ik dus ook maar in het appartementje van mama en papa geslapen...
Zaterdag zijn we vroeg vertrokken richting Cristoffelpark en ontdekten er een mooie natuur vol dieren. Mooi om te zien en gelukkig waren we met de auto. We reden het park door, stopten af en toe en genoten. Het had die nacht erg geonweerd in die streek en ik moest vaak de auto uit om rotsblokken van de weg te verwijderen omdat mama niet doorkon. We zagen ook een dood hertje liggen aan de kant van de weg. Ook veel levende hagedissen en ook de warawara, een prachtige roofvogel uit deze streek. We zagen er vele exemplaren! En we hebben ook een prachtige leguaan gezien, een hele dikke! Na het natuurpark bezochten we ook nog een ander stukje van het eiland. De ruwe noordkust en een plaats waar veel zeeschildpadden aan land komen. We zagen natuurlijk geen schildpadden, maar wel de ruwe zee! In de namiddag wilden we allen gaan zwemmen omdat het veel te warm was. We zijn dus terug naar het hotel gereden en zelfs papa is in het water geweest. Kan je geloven hoe warm het hier dus wel niet moet zijn. Hij ging er helemaal in en had er zelfs plezier in! 't Was erg leuk om het allemaal te zien en ook de vele toeschouwers vonden het een waar schouwspel!
Zondag hebben we het sea-aquarium bezocht. We zagen het voederen van de zeeschildpadden (uiteindelijk zagen we er dus toch wel, weliswaar in gevangenschap..), het voeren van nurse-haaien en een zeeleeuwenshow zoals bij ons. Er waren ook mensen aan het zwemmen met de dolfijnen en je kon ook een kusje van de zeeleeuwen krijgen... Maar dat hebben we niet gedaan! 's Avonds hebben we samen met Trudy en haar ouders iets gedronken en heb ik voor het eerst dat ik hier ben echte biefstuk gegeten! Een waar eetfestijn en k heb er erg van genoten!!!
Vandaag hebben we de auto terug gebracht (gelukkig geen grote controle of ze zag de krassen van in het park...) en de koffers gepakt. En om 11u gaan middageten in het restaurant naast het hotel. Ik ging mijn gerief dumpen bij mij thuis en dan naar de luchthaven gegaan, terwijl mama en papa daar met de taxi naartoe gebracht zouden worden om 12u. Toen ik om 13u toekwam zaten ze al mooi op mij te wachten en heb ik hen uitgezwaaid tot ze in de vertrekhal verdwenen. Nu zitten ze nog even te wachten op hun vliegtuig dat zo zal vertekken om na 12u vliegen aan te komen in Nederland. Een lange reis om dan nog verder te reizen naar Brugge.....

woensdag 5 oktober

2005-10-05T22:53:00.000+02:00

Dag iedereen,

Maandag kwamen mama en papa heelhuids toe. Dit wil ik als eerste even meedelen aan alle bezorgde mensen...

Zondag hebben we niet zoveel gedaan, aangezien Trudy een beetje ziek was. We hebben thuis gezeten (in de schaduw) tot rond 14u. We dronken er tomatensoep en trokken veel foto's van kameleon/leguaan en andere dieren. Uiteindelijk, beu van het nietsen, trokken we naar Otrabanda en ontdekten we een stukje waar we nog nooit geweest waren. Een heel erg toeristisch plekje voor alle mensen die rechtstreeks uit het gigantische cruiseschip komen. En waar alle prijzen dus in dollars waren. We kwamen ook een uurtje op internet, ik postte een paar foto's van het groene mysteriebeest. Ik hoorde ook Lien Delbecque die mijn ouders had tegen gekomen op het station in Brugge, klaar voor vertrek naar hun lieve dochtertje in dat verre vreemde land.... En we gingen ook nog even zwemmen op Mambo beach (nu nog zonder Tom Boonen).

Maandagochtend ben ik gaan werken, we hebben op Santa Martha een deel van het tweede stukje land ingezaaid met sorghum. Het is wachten op een sproeier om het volgende stukje te planten. We kunnen op dat stukje geen drippers leggen omdat het een hogergelegen stukje is die op dezelfde hoogte van de tank ligt en de druk daar te laag is voor drippers. De bovenste plantjes zouden geen water krijgen en dus nooit groeien. Met een sproeier, die apart aangesloten is, wel, dus is dit een betere oplossing. (Ik hoop dat t een beetje begrijpbaar is voor iedereen..)
's Middags bracht Cristina mij naar de luchthaven waar ik mama en papa heb verrast. Ze wisten namelijk niet dat ik ging komen en dus waren ze heel blij verrast en vonden het heel erg leuk. Ik kon niet mee met hun privebusje die naar het hotel reed (alleja, ik kon wel mee, voor 25 gulden, terwijl ik ook met de gewone stadsbus voor de deur kan uitstappen voor 1.50 gulden... keuze was snel gemaakt!). Ik dus met de bus achter geweest.
Het hotel is overboekt en daardoor zitten ze niet in het hotel, maar in de tuin ervan, aan het strand in een appartementje met eigen keukentje. Lekker gezellig, twee tv's en telefoons, een grote koelkast en diepvries, een mooie badkamer, slaapkamer en woonkamer.. alles toppie dus! En dat op 10 meter afstand van de zee, de tuin komt uit op het strand. Erg luxe dus, leve de overboeking!
We hebben samen gegeten en 's avonds ben ik weer richting mijn huisje en Trudy geweest.

Dinsdag was ik om 8u al bij hen, heb daar ontbeten en we zijn samen vertrokken naar Santa Martha. 't Plan was om Willemstad te verkennen, maar mama wou eerst Santa Martha en mijn omgeving zien. Om 9u hadden we de bus en om 10u waren we er. We liepen er het hele domein af en bekeken alles. Ze maakten kennis met alle collega's en met Giovanni (hij vond het heel erg grappig en leuk om ze te leren kennen, z'n schoonouders ...)
's Middags kwamen we om 14.30u terug, want er kwam om 15.30u iemand in het hotel babbelen over de mogelijkheden wat hier allemaal te doen is. En mama wou daar perse naartoe omdat die ook iets ging zeggen over autoverhuring. Daarna hebben we wat gezwommen en ook aan het strand bij het hotel zien we vissen. Wel niet zo veel en zo mooi als op Lagun maar wel leuk. Mama dus geintroduceerd in de fantastische onderwaterwereld, en hoewel ze t allemaal beetje eng vindt (t zwemmen, als je dat ni kan) vond ze het toch wel heel mooi. 's Avonds zijn we naar mijn huisje geweest en daar gegeten. Ze vinden het een mooi, maar erg warm huis. Komt omdat ik geen airco heb, behalve in m'n slaapkamer (gelukkig maar).
En dan moesten ze alleen terugkeren met het busje. Een hele belevenis, maar ze zijn er heelhuids geraakt!

Vandaag hebben we Willemstad ontdekt, de toeristische plaatsjes. De winkelkraampjes, de floating market, de marktplaats, het Wilhelminaplein met het Nederlandse restaurantje, en de oudste synangoge van het Westelijk halfrond. En nu, rond 16u zijn ze terug naar het hotel. Ze zweten zich hier te pletter en papa komt er dan ook af en toe wat draaierig van. Ze gingen nu gaan zwemmen. Wie er dan echt gaat zwemmen weet ik niet, maar ik kan me wel ploeteren en drijven bij de ene en pootje baden bij de andere voorstellen...
Straks gaan Trudy en ik ook naar daar, wat genieten van de frisse zee (hoewel die 26-28 graden is) en daar dan eten.

Morgen komen Trudy haar ouders ook toe en dan blijft zij bij hen slapen. Dus dan blijf ik waarschijnlijk ook bij m'n ouders logeren, want alleen in ons huisje is wel erg alleen ...

eten

2005-10-02T22:59:00.000+02:00

Deze week aten we bijna geen enkele keer kip met rijst. Maandag aten we niet op Santa Martha omdat we een middagje vrij kregen van Cristina en aten we dus brood. Dinsdag had Nalda (de vrouw van de cantine) kottelete gemaakt met rijst waardoor allerlei groentjes waren vermengd. Echt lekker! En woensdag kregen Jambo, een typisch gerecht van hier. Een soort soepje met vlees en vis erin verwerkt. Het was van een groente, jambo genaamd, en het zag eruit als preisoep met linzen en bonen. En net alsof er kaas in zat want er kwamen slieren vanaf wanneer je er een lepel van at, een beetje een plakkende boel dus. En het smaakte echt vies! Trudy kreeg haar portie echt niet binnen en kreeg iets anders. Ik at het mijne wel gedeeltelijk op, tot ik ongeveer wel vol zat. Gelukkig kregen we er ook funchi bij, een mengeling van geplet meel, wat wel lekker was. En erna een ijsje om toch nog wat lekkers binnen te krijgen. Donderdag hadden we dus kaas gemaakt en reed Ries met ons om brood voor erbij. Later hoorden we dat Nalda speciaal voor ons rijst met warmoes erdoorheen gemaakt had (een soort spinazie) en dus gingen we onze portie ophalen voor 's avonds. En met gehaktballetjes erbij. 's Avonds aten we samen een portie op en de rest is voor vanavond. Vrijdag werden we uitgenodigd op een maaltijd voor alle helpers van Siman di Cultura. Daar was het wel kip met rijst (hoe origineel) maar wel lekker en gezellig. Iedereen was in blije stemming en dat maakt alles goed he! En gisteren hebben we in Willemstad gemengde brochette gegeten met frietjes op restaurant. Een ander weekje dan anders qua eten dus, maar t deed ons deugd, we kunnen er nu weer tegen om volgende week weer veel kip met rijst te krijgen!

beestjes

2005-10-02T22:39:00.000+02:00

Vanochtend ontdekte ik dit diertje in de tuin. Hij verkleurt helemaal mee met z'n omgeving, maar k denk toch niet dat het een camelion is, want de pootjes zijn toch anders dacht ik... Wie wel weet wat het is, gelieve t eens door te spelen zodat ik er een naam op kan plakken

de middagpauze....

2005-10-01T21:49:00.000+02:00

de kaas

2005-10-01T21:33:00.000+02:00

Het maken van de kaas, zout mengen in het klonterige deel dat overblijft na het stremsel bij de melk te hebben gedaan en te laten rusten.

En het eindresultaat, de witte kaas. Van iets meer dan 8 liter melk verkregen we na een paar uur ongeveer 500 gram kaas die direct klaar voor consumptie was... Lekker...

zaterdag 1 oktober

2005-10-01T21:11:00.000+02:00

Hallo,

Donderdag gingen we op Santa Martha het irrigatiesysteem aanleggen maar er zat een kink in de kabel waardoor dat niet doorging. De plantjes kregen nergens water omdat de pomp niet goed werkte. En eerst moest dat probleem dus opgelost worden. Geen project dus.
Maar in plaats melkten we vier koeien die samen 8 liter melk gaven (wat heel weinig is in vergelijking als bij ons, echte melkkoeien geven wel meer dan 20l per koe) en met die melk hebben we kaas gemaakt. Witte zachte kaas (beetje vergelijkbaar van uiterlijk met mozzarella) die ook erg lekker smaakt. Een heel simpel proces eigenlijk. Melk met stremsel roeren, wachten, de klonters eruit weken, en dat samenpersen. Ga ik thuis misschien ook eens proberen. Was een leuk en lekker proces, een beetje zoals brood bakken....
's Middags hielp ik wat met timmerwerk van een paardenstal. Er zijn een aantal dieren hier die last hebben van de vliegen (want ook de vliegen prikken hier) en helemaal vol korstjes staan en er dus echt last van hebben. En voor deze dieren willen ze een andere stal bouwen die insektenvrij is. We spanden een gaas rondomrond de stal en dat moet goed vasthangen en zonder gaatjes. Een beetje prutswerk dus, waarbij ik de functie van assistenttimmervrouw kreeg. Ik gaf de latjes en nageltjes aan die de mannen er dan makkelijk in konden kloppen. Zo voelde ik me ook weer nuttig en ging het werk voor hen ook wat sneller. Ook vrijdag hielp ik hiermee, maar was dan al gepromoveerd tot het zelf mogen timmeren. Het werk werd omgedraaid en ik timmerde en zaagde de latjes terwijl de mannen alles aangaven. Ze vonden het wel grappig, een vrouw die mannenwerk verricht. Dat zien ze hier niet vaak denk ik..
Vrijdagochtend hebben we het irrigatiesysteem aangelegd op een stuk van het terrein. Tot het te steil omhoog ging en er dus te weinig druk op zou zitten. De rest wordt met een sproeier voorzien van water, wat makkelijker is.
Gisterenavond kwamen de mannen van de rundveeafdeling op bezoek, Ries, Rock en Luis kwamen een biertje drinken. En Indira (de buurvrouw) die kwam er ook gezellig bij zitten. 't Was erg leuk en gezellig, even helemaal anders dan in de werksfeer. Lekker op het gemak dus. En het is voor herhaling vatbaar vind ik! Dus als ik wegga geef ik wel een afscheidsfeestje voor de collega's, maar dan is iedereen welkom!

de mannen

2005-10-01T20:55:00.000+02:00

Net zaten we in de bus en er zat een man naast mij die de hele tijd zat te staren naar ons. Dan zei hij plots dat ik mooie lippen had, daarna een mooi lichaam, ook mooie borsten kwamen aan het woord. Ik zei dat ie een vies ventje was en moest ophouden. Deed ie dus ni... Begon ie terwijl hij aant staren was naar ons een beetje aan z'n pietje te friemelen... bah bah bah... en ik zat naast hem en hij kwam steeds dichterbij, met z'n benen tegen de mijne en z'n arm achter m'n rug. Toen riep ik luid dat hij moest stoppen, de buschauffeur dacht dat ik het tegen haar had en ze stopte. Misverstandje dus... Vies ventje bleef verder gaan met z'n handjes in z'n broek te steken, complimentjes te geven en ik negeerde hem. In de hoop dat 't zo ging over gaan... Trudy moeide zich er dan mee en toen begonnen ook de complimentjes aan haar adres. Ze had mooie benen...
En hij vroeg of we mee wilden naar zijn appartementje, twee meisjes die kon hij wel aan zei hij... Terwijl we hem recht in z'n gezicht zeiden dat we hem een vies kereltje vonden en dat hij moest ophouden. Ongelooflijk. en dat in een busje waar er enkel vrouwen in zaten (die trouwens zich helemaal niet mengden in het 'gesprek'). Toen we eindelijk konden uitstappen (niet voor onze voordeur hoor!!!!) zei hij dat hij ons wel eens ging komen opzoeken... Gezellig die mannen hier... Maar dit was wel het ergste geval dat we meegemaakt hebben! Gelukkig! Anders ga ik me een beetje onveilig beginnen voelen en toch samen met Trudy naar huis willen keren.....

cursus Papiamento

2005-10-01T20:35:00.000+02:00

Bon dia tur hende,
Aki nan ta hopi dushi.
Tabata hopi kalor.
De dia luna te dia bierna nos ta traha na soto Sta Martha.
Nos kolega na tabata dushi hende i nos a pasa hopi kontentu ku nan.
Ajera nos a traha kechi.
Den wiekent nos ta bai landa hopi.
Ni no tin gana di bai kas.
pdise mi no ta bai mas.
Un sunchi pa tur hende
Veerle (Vullu)

Vertaling gevraagd aub.....
dus post je comment en raad erop los!!!

Al onze bazen

2005-09-29T01:40:00.000+02:00

De grote baas, Cristina Wilfrido, onze baas, chauffeur en huisbaas...

Frank, de chef bij de afdeling rundvee

Ries, de onderchef onder Frank, vandaar dat hij er ook letterlijk onder op de site staat
Luis

Frank

Rock

Siman di Cultura

2005-09-29T01:19:00.000+02:00

Trudy en ik in onze eigen uitrusting van de cultuurweek. Een mooie herinnering voor ons beiden en we zijn ook een beetje (vreemde) cultuur rijker!

Het Afrikaans orkestje dat kwam optreden op Santa Martha en waarbij de kinderen mochten meespelen en proberen...

Nadia, de vrouw van de cantine die elke dag een ander kostuum aantrok van traditionele kledij. Erg gezellig om in de sfeer te komen! En natuurlijk ook erg mooi!

Joyce, onze vriendin en collega van op Santa Martha op het slotfeest van Siman die Cultura

woensdag 28 september

2005-09-29T00:19:00.000+02:00

Zondag zijn we eens een kijkje gaan nemen in het sea-aquarium. We betaalden geen ingang en konden dus maar een stukje van de toeristische attractie bekijken, maar we zagen de dolfijnen en de zeeleeuwen wel zwemmen. En er worden allerlei kunstjes mee gedaan met deze dieren, samen met mensen die een pak geld over hebben. Zo kan je tegen een vette betaling een kusje krijgen van de zeeleeuwen en dat hebben we ook gezien. Dat komt neer dat je op een krukje moet stil zitten, de zeeleeuw komt aan en komt met z'n snoet tegen je wang en dan trekken ze van t sea-aquarium zelf foto's en dat was het. Je mag hem ni aanraken of niets, enkel maar vanuit je ooghoeken kan je hem zien. En daarvoor betaal je dan massa's geld. Lekker leuk voor de toeristen die dan ook nog een foto kunnen kopen van hunzelf, mooi souveniertje toch?! Je kan ook zwemmen, snorkelen en duiken met dolfijnen, een cursus dolfijnentrainer volgen, de dieren een aai geven, een visje geven en noem maar op. Je kan het gekste niet bedenken of ze hebben het tegen formidabele prijzen.
Gelukkig heb ik dolfijnen al vaak meegemaakt bij ons in Brugge samen met de dierenarts en moet ik dus niet perse dicht bij deze fantastische dieren komen. Want aaien, knuffelen enzo heb ik al allemaal gedaan. Zelfs echo's nemen en bevallingen zien. Dat is veel meer dan dat ze hier kunnen aanbieden en dat is voor mij een veel mooiere herinnering dan even heel vlug samen met duizend andere toeristen een seconde de dolfijn te voelen... ( dank je wel Piet!!!) Ik liet zelfs mijn stage in het boudewijnpark en bij de dolfijnen vallen voor deze stage in Curacao, dus k zou toch gek zijn om hier mijn geld aan uit te geven denk ik! K ga dan liever eens duiken in de zee en daar een cursus voor volgen. Puur natuur is voor mij een groter geschenk!!!

Zondagavond maakten we de sluiting van Siman di Cultura mee, een groots feest met dansen en muziek, videobeelden van wat er de afgelopen week geweest was, presentatie van een radiopresenteerster, mensen van de tv en zoveel meer. En het was heel gezellig. We liepen er Joyce (onze privechauffeur vanuit Santa Martha, een heel vriendelijke vrouw van de leerbewerking die ons vaak thuisbrengt 's avonds) tegen het lijf en ze verzorgde onze avond. Eindelijk kregen we een t-shirt voor onze hulp gedurende de week zoals alle helpers kregen en we werden 's avonds naar huis gevoerd (want met de bus vond ze te gevaarlijk) door de enige echte Tumba koningin. Dat is denk ik een mengeling tussen miss curacao die iets kan en niet enkel mooi moet zijn en miss carnaval. Ze is een zangeres en danseres en heel erg vriendelijk. En gedurende de rit zongen we mee in haar achtergrondkoortje en ze vond ons helemaal niet slecht....!

Maandag en dinsdag hebben we op Santa Martha onkruid gewied op ons stukje land en dinsdag kwam plots uit het niets eindelijk de freesmachine tevoorschijn. Hij werkt zoals een spitmachine bij ons die de grond fijnmaalt en door elkaar mengt. Zo is de gestrooide mest in de grond gewerkt en kunnen we eindelijk beginnen met ook daar irrigatie aan te leggen en te zaaien. Eindelijk, na 3 weken te wachten kunnen we verder!!

weetjes?

2005-09-24T19:12:00.001+02:00

Er bestaat hier een fabriek die van zoutzeewater zoetwater maakt en dat is de enige manier om op het eiland aan drinkbaar water te komen. En daar hangt natuurlijk een prijskaartje aan vast. Toch douch ik 2x per dag, omdat we echt heel erg veel zweten en het anders niet te doen is om in slaap te komen 's avonds of om 's ochtends lekker fris de dag te beginnen. Het water heeft hier ook een heel andere smaak dan bij ons. Het is gewoon drinkbaar uit de kraan maar het was wel even wennen in het begin omdat het echt een andere smaak heeft, maar het is wel lekker. Ook is er hier een Amstelbrouwerij die het bier maakt met dat lekker gezuiverde water.

Je ziet hier bijna geen fietsers. In totaal heb ik misschien al 20 fietsers langs de baan gezien. Wel zagen we in de eerste week een groepje wielrenners en het waren er toen wel 30 in ene keer. Fantastisch veel zeg. Maar anders verplaatst iedereen zich hier met de auto. Ook brommers zijn zeldzame dingen op de weg en fietsers al helemaal. Veel te gevaarlijk ook vind ik, want men rijdt hier als in de boksauto's....

We verplaasten ons hier nog altijd met de bussen. Er bestaan twee soorten bussen. Zo heb je de grote bussen zoals bij ons maar ook kleine bestelwagentjes die personen vervoeren. Je betaalt daarvoor iets meer maar die zetten je ook af vlak voor je deur. Wat wel handig is. Tenzij je in zo'n gat zoals wij wonen dat niemand weet zijn....

zaterdag 24 september

2005-09-24T17:29:00.000+02:00

Hallo,
Vanacht is er op 5 meter van mn bed ingebroken in de auto van onze buurvrouw, die op onze oprit geparkeerd staat. En ik heb niets gehoord of ben me toch niet bewust geweest dat er iets gaande was. De overburen hebben meer dan 5 honden die iedere nacht wel vaak blaffen, dus k kijk er niet meer voor op als ze weer eens hun keel open trekken. Had ik vanacht beter wel gedaan. Best wel eng om te beseffen dat zoiets vlak bij je gebeurt. Gelukkig zijn ze niet binnen gekomen bij ons en hadden ze het enkel op de auto gemunt De buurt waar ik woon staat wel bekend als een gevaarlijke buurt. En nu zijn we er ons ook van bewust dat we moeten uitkijken. Misschien toch niet meer zomaar meegaan met een buschauffeur de volgende keer...

Op Santa Martha is de rest van de week goed verlopen. Er kwamen nog veel kindjes langs en onze uitleg in het Nederlands ging ook wel vlot. Vrijdag ook in het Engels moeten presentatie geven. Zowel Trudy als Kleinmoedig voelden zich minder zeker over hun Engels, dus heb ik maar wat uit mn botten gekraamd en wat verzonnen. Maar het lukte wel. Internationale scholen van Curacao kwamen dus ook op bezoek...
Er waren ook Afrikanen, uit Ghana die uitleg gaven over instrumenten van daar en de kinderen konden dat zelf uitproberen. Dat vonden de kinderen wel heel erg leuk. En er was in de cactustuin een uitleg over de cactussen (kadushi). En elders werd ook nog uitleg gegeven over
een draaiorgel dat ze zelf maken en bespelen met nog een begeleidend instrument. Allemaal erg mooi om te zien en de kinderen hadden de tijd van hun leven op Santa Martha. Vaak hoorde ik hen zeggen dat ze er wilden blijven...
En volgende week is het week van toerisme, waarbij er net zoals deze week weer overal vanalles te doen is. Ook op Santa Martha gaan we door met hetzelfde als deze week om toeristen te lokken. Mama en papa komen dus wel een weekje te laat op bezoek...
Maar Trudy en ik willen verder met ons project, de freesmachine moet dringend komen zodat we verder kunnen en alles in de grond zit tegen het einde van de week. En dan kunnen we misschien wel vrijaf krijgen als onze ouders de week erna komen omdat we dan toch maar moetne afwachten tot alles groeit...

Ondertussen is het regenseizoen denk ik zowat bijna begonnen. Donderdag kregen we over de middag (de kindjes waren net weg- gelukkig...) een heel erg grote stortbui. Een uur aan een stuk echt bakken regen die uit de hemel vielen. Wel lekker verfrissend, want in de ochtend was het echt drukkende warmte. Maar de temperatuur vermindert er niet echt mee maar de druk viel gelukkig wel weg. Elders op Curacao stond er meer dan 60 cm water, wat voor overlast en verkeerschaos zorgt. Want de wegen zijn hier ook helemaal niet voorzien op regen.
Ook vanmorgen deed het een grote stortbui van een halfuur. En even later klaart de hemel dan weer helemaal open, geen wolkje aan de lucht en de temperatuur blijft rond de 35 graden. Vreemde weerstomstandigheden dus... maar dat is overal in de wereld momenteel zo dat het weer niet weet wat het wil zeker...

Vanavond gaan we misschien naar een optreden van de groep die ' the lions sleeps tonight' zingen. Die komen hier optreden en het is gratis voor alle publiek. Dus we willen wel eens gaan kijken. En misschien komen we wel leuke en bekende mensen tegen....

paarden

2005-09-21T22:40:00.000+02:00

Hier Luis die een groot trekpaard aan het beslaan is. Hij doet dit zelf en maakt de ijzers niet warm zoals bij ons. Alle paarden krijgen om de 8 weken nieuwe hoefijzers en dat doet hij allemaal zelf. Een lastig werkje!

En hier zie je mij, de eerste keer dat ik paard ging rijden. Er leuk maar ook erg vermoeiend in deze hitte

nieuwe vriendjes

2005-09-21T22:06:00.000+02:00

Luis en ik. Luis is de paardenman uit Colombia. Hij spreekt enkel Spaans wat het erg moeilijk maakt, maar communiceren lukt wel. Het klikt ook wel tussen ons en dus trekken we vaak samen op. Hier in zijn huisje, op Santa Martha. Hij woont hier en we worden vaak uitgenodigd om er patia (watermeloen) of gewone melone te komen eten. Maar ik ga wel nooit alleen en sleur Trudy dus altijd mee naar daar

Ik met Juny een erg aardige man van bij de houtbewerking die eigenlijk verliefd is op Trudy maar niet met haar op de foto durft

Trudy met haar vriendjes....

En hier echt, met Bappa, een heel erg hardwerkende man

cultuurweek

2005-09-21T21:47:00.000+02:00

Allemaal schattige kleine gezichtjes die ons bewonderen en soms wel heel aandachtig luisteren

De vordering van onze plantjes na een week. De stekjes olifantengras beginnen op verschillende plaatsen uit te komen om al mooie plantjes te tonen.

Maandag, de laatste keer een poging doen om wat melk te verzamelen in de papfles voor ons kleine Bokje...

woensdag 21 september

2005-09-21T21:21:00.000+02:00

Hello iedereen,
Deze week is het op heel Curacao Cultuurweek. Ook op Santa Martha. Er komen allerlei scholen met de echte bussen uit 'the Simpsons'. Er komen ongeveer 1000 kindjes per dag ons bezoeken, in verschillende groepjes die zich dan over het hele domein verspreiden. Er is overal wel iets te doen. Zo heb je bij ons dan koeien melken, uitleg over hoe je kaas moet maken, een demonstratie van een zelf gemaakte tol uit callebas, uitleg over muziekinstrumenten in het slavenhuisje en veel meer. Wij moeten uitleg geven hoe plantjes groeien en hoe je die moet in de grond stoppen. van zaadje tot plantje dus. Dat doen wij samen met Manito, de man die ons ook bij ons project helpt. Hij geeft de uitleg in het Papiamento indien de kindjes nog te klein zijn en wij in het Nederlands bij de grotere. Vandaag was de leeftijdscategorie echt heel verschillend. Zo zagen we het kindje van de buurvrouw, Densel die 2 jaar is met zijn creche. En ook kinderen uit het middelbaar van een jaar of 16. Tot zelfs volwassenen. Erg gevarieerd en dus eigenlijk ook wel moeilijk om een verhaal te maken. Telkens een beetje aanpassen aan de leeftijd dus. Maar het is wel erg leuk! Het enige wat ik jammer vind is dat we omdat we de hele tijd bij ons standje moeten staan niet eens de andere dingen kunnen bekijken. Vandaag glipte ik toch even weg en ging een kijkje nemen bij het koeien melken en daar stond een groep volwassen vrouwen. Ze wilden ook eens proberen en vonden het allemaal heel erg eng om die spenen vast te houden en nog erger toen er zelfs melk uit kwam! En toen de koe even later iets liet vallen begonnen ze te gillenen renden ze weg....

Er is ook minder positief nieuws. Dinsdag kwamen we toe en merkten dat ons Bokje ons verlaten heeft en z'n mama en broertje is gaan opzoeken. Maandag kwam er ook al bijna geen melk meer uit de koeien ( omdat de kleintjes erbij lopen, die ze nu apart hebben gezet voor de cultuurdagen zodat ze toch demonstratie melken kunnen geven) en dus hebben we hem maar een half flesje kunnen geven. En dinsdagochtend was hij dus helemaal dood. Jammer, maar misschien wel beter voor hem. Want anders bleef hij wel de underdog en het kleine, zwakke schriele beestje uit de groep denk ik.

zondag 18 september

2005-09-18T19:25:00.000+02:00

Hallo,
Even een nieuw kort verslagje.
Donderdag kregen we van onze big boss een half dagje vrij. 's Ochtends gaven we Bokje z'n melkje en dat was het dan alweer. We kwamen 's middags naar de stad, een beetje rondlopen hier en gaan zwemmen op Mambo beach. 's Avonds maakten we tot laat onze tomatensoep met balletjes. En Cristina ging komen proeven dus ik belde hem op om 21.30u (we waren beetje laat terug van onze daguitstap) en het bleek dat hij al in z'n bed zat. Geen supi voor hem dus.
De vrijdag is de freesmachine zoals verwacht helemaal niet gekomen maar hebben we wel andere dingen gedaan. We hebben Lucaenabomen gezaaid, tusssen ons olifantengras door, om de 10 rijen, net zoals in ons plan stond. We hadden daarvoor dus plaats gelaten en eindelijk waren vrijdag de zaadjes toegekomen. Erna hebben we op een ander stukje grond waar Malloa (een ander soort gras) staat onkruid gewied en op de plaatsen waar geen Malloa uitgekomen was hebben we wat stekjes olifantengras geplant die we over hadden. Malloa en olifantengras zijn een soort gras dat heel hoog groeit, het ziet er een beetje uit als mais.
's Middags warmden we de soep op bij Luis, die een huisje op Santa Martha heeft. En toen kwamen de werkleiders proeven en het viel bij iedereen in de smaak. Of ze durfden het anders niet te zeggen...
In de namiddag molken Trudy en ik een koe en gaven de melk weer aan Bokje die nog steeds in leven was. Wel was hij volgens ons wat vermagerd. Maar hij doet het nog steeds, dus we blijven hopen. Gelukkig heb ik vorig jaar mijn melkersbrevet gehaald waardoor ik de koe kan melken en Trudy hem de papfles geeft. Een mooi team zijn we!!
Zaterdag zijn we naar Willemstad gekomen, een onderwaterfototoestel gekocht en dan naar een hele andere plaats geweest om te zwemmen. Het was de eerste keer dat we daar gingen, maar het stond in de boekjes als een goede snorkelplaats. Dus we moesten het eens testen he. En inderdaad, het was er erg gezellig en we zagen veel mooie visjes. Een succes dus!
Vandaag begon de cultuurweek. Een hele week feesten en culturele festiviteiten overal op het eiland maar voornamelijk in Willemstad. We namen daarnet al even een kijkje en zagen allerlei typische klederdrachten en allerlei bekende mensen die wij niet kennen. Beetje lastig voor ons om al dit te begrijpen, maar wel gezellig. Men deelde snoepjes uit aan alle bezoekers en iedereen is erg vriendelijk. Ook stond er een standje van Santa Martha waar ze dingen verkochten die er gemaakt werd. Een goede reclame dus.
De komende week moeten ook wij helpen met de cultuurweek op Santa Martha. Er komen allerlei scholen op bezoek die een kijkje komen nemen. En wij moeten hen zaadjes leren planten. Net zoals wij thuis radijsjes zaaien maar dan met typische zaden van hier. Een goed initiatief vind ik!

beestjes

2005-09-18T19:06:00.000+02:00

Deze vogel had ik nog nooit eerder gezien, maar ik vind hem wel een prachtexemplaar!

Deze vogel heet letterlijk 'vogel met de gele buik', maar ik ben de naam in het Papiamento vergeten. Hij heeft dus een gele buik en hiervan zie je er heel veel rondfladderen.

Dit is onze huishagedis, Hij komt vaak op ons terras zitten en eet het brood dat wij hem smijten. Vanmorgen kwam hij echt op een meter van mij mijn broodkruimels opeten zonder schrik. Wie weet kunnen we hem temmen...

morantische foto's...

2005-09-18T18:43:00.000+02:00

Hier een fotoreeks van de ondergaande zon. Onderaan de hogere zon en bovenaan de lage zon.. beetje onlogisch dus van mij, maar toch...
Je ziet ook 2 pelikanen die op de rotsen van het strand kwamen uitrusten. Moeilijk te zien, maar als je op de foto klikt en deze dus groter wordt dan zie je het beter.
Dit strand is in de Jan Tielbaai, de eerste keer dat we hier gingen. We moesten de bus nemen een half uur ver van Willemstad en het is bekend als snorkelplaats. We hadden gisterenmiddag een onderwaterfototoestel gekocht en gingen eens kijken wat we daar zagen. Ik heb heel veel mooie visjes getrokken, allerlei kleurtjes en formaten. En er lag ook een gezonken boot, maar we gingen te laat om die nog duidelijk te kunnen zien, het water was te troebel en te onrustig. We zullen eens terug gaan op een ochtend, dan is het duidelijk zichtbaar naar het schijnt, en zijn er ook andere vissen en zeepaardjes te zien... k Ben benieuwd...
We keerden rond 20u terug maar er kwam geen bus meer af. De bustijden hangen hier nergens uit en dat is dus een beetje onhandig. Uiteindelijk kwam er een busje die toeristen van de luchthaven naar de hotels brengt en ik heb deze doen stoppen. En we konden mee tot in de buurt van Willemstad. En toen hij hoorde dat we naar Santa Maria moesten heeft hij ons een lift gegeven tot daar. Een lieve man! Trudy vertrouwde het niet, maar ik vond het beter dan daar te blijven staan wachten op een bus die misschien helemaal niet meer reed!

ikke

2005-09-15T22:27:00.000+02:00

Tijdens het zware werk op Santa Martha. Achter mij liggen de vele stekkertakken. Het zijn echt venijnige stekkers want ze zijn heel groot en prikken echt hard. Ze komen dwars door je schoenen heen en ik had een van de eerste dagen eentje in mn vingers en eentje in mn voet. En het deed pijn! Intussen hebben we alle takken van het land gehaald en opzij gelegd. Deze zullen gewoon verbrand worden, want hier kan dat allemaal zonder vergunning... soms is het hier wel een handig land!

2005-09-15T21:36:00.000+02:00

Ons kleine geitje, dat tot "Bokje" gedoopt is, tijdens het geven van de melk en daarna weer bij zijn vriendjes is. Je ziet wel dat hij niet opgenomen is in de groep, want hij krijgt van iedereen kopstoten. Maar hij probeert wel te drinken bij de mama van de andere kleintjes, die met de grote witte vlek. En hopelijk lukt het ook soms wel zodat hij naast koeienmelk ook echte mamageitenmelk binnen krijgt. Want hij drinkt erg moeilijk en was vanmorgen al weer veel vermagerd in vergelijking met gisteren. Hopelijk redt hij het en wordt ons Bokje en echte stoere bok!

meer weetjes

2005-09-15T20:52:00.000+02:00

- Wij rijden nog steeds mee met Cristina (die trouwens een man is) 's ochtends als we naar Santa Martha gaan. We maken daarvoor een hele ommetoer langs Willemstad waar we zijn vrouw afzetten op haar werk en dan keren we terug en paseren praktisch weer ons huis. We komen altijd te laat toe, maar Cristina is de big boss dus dat mag en niemand die er iets op zegt. We werken tot een uur of 10-11 en dan doen we even niets meer. We eten een warme maaltijd op Santa Martha zodat we 's avonds niet meer hoeven te koken. 's Middags hangen we wat rond, kijken her en der een beetje, rijden soms paard en helpen een handje waar het nodig is. En om 16u gaan de mensen weg en de begeleiders om 16.30 u. Cristina is er dan nooit meer (hij vertrekt meestal 's ochtends alweer naar andere oorden) en dus rijden we dan mee met onze buurvrouw, de secretarresse, Indira. Ofwel met Joyce, een heel lieve mevrouw die met leer allerlei kunstwerken maakt en ons dan afzet bij ons huisje.
We hebben geinformeerd om een auto te huren, maar dat was 40 gulden per dag (ongeveer 18 euro) en als we dat doen om naar Santa Martha en terug te gaan dan hebben we daar niets aan. Vooral omdat we eigenlijk wel met anderen mee kunnen. In het weekend zullen we misschien ooit wel eens een auto huren, maar gelukkig kan je ook overal naartoe met de bus. Er rijden veel busjes en je betaalt 1.5 gulden ongeveer, dus is dat veeeeeeel goedkoper dan een eigen auto. Voorlopig houden we het dus nog even zo!

- Het dagelijkse leven is hier goedkoper dan bij ons. Je betaalt minder voor alles. Eten is goedkoper in de winkel en op restaurant. Ook kleren en andere dingen zijn minder prijzig. Gelukkig maar, dan kan ik veel souveniertjes kopen :)

- Voor het strand moet je hier wel betalen. Dat hebben we zondag ontdekt toen we om 14u naar de zee gingen. Je betaalt 5.25 gulden en dit tot 16.30u. Vandaar dat we het ervoor nog nooit gezien hadden, omdat we altijd later gingen. In het vervolg gaan we nu ook weer later gaan, want dat vinden wij een onzinnige, stomme kost. Dan kunnen we beter iets gaan drinken of een ijsje eten ofzo vinden we!

- Vorige week vond ik op straat een grote kokosnoot. En hij klonk nog vol. Dus heb ik die meegenomen en zullen we proberen hem eens te openen. De buitenste laag zit er nog rond, dus eerst moet deze eraf en dan erna ook nog een gat gemaakt worden in de binnenkant. We zullen eens aan Cristina vragen of hij een boor heeft en anders kan het op Santa Martha vast ook wel.

-Vanavond maak ik tomatensoep met balletjes. Dit kennen ze hier helemaal niet. Kippensoep, vissoep, igunasoep, dat kennen ze wel, maar tomatensoep niet. 'k Ga ze dus eens echte Belgische soep leren eten. Op vrijdag wordt er altijd gegeten met de werkleiders van rundvee bij Luis thuis (hij woont op Santa Martha). En dan eten ze altijd soep. Morgen kunnen ze dus eens proeven van mijn kookkunsten en hopelijk zal het ze bevallen. Ze zijn allesinds heel erg benieuwd naar het rare fenomeen om van tomaten soep te maken. En ik ben benieuwd van wat ze er van zullen vinden....

- Voor ik vertrok kreeg ik van mama een compas mee als cadeautje. Daarmee kon ik altijd kijken als ik heimwee had waar mijn thuis was en kon ik mij oriënteren naar hen. Ik heb het de eerste dag toegepast op mijn reuzenbed en nu slaap ik altijd in de noordoost richting met mijn hoofd, zodat ik me toch een beetje thuis voel op die manier....

donderdag 15 september

2005-09-15T20:17:00.000+02:00

Hoi,

Op Santa Martha hebben we deze week nog niet echt iets hoogwaardigs gedaan. Toch niet voor ons project. We zitten een beetje vast met onze stageopdracht en we moeten wachten. Het ene stukje land is klaar, dat wil zeggen dat de plantjes daar al in de grond zitten en water krijgen. En we zien ook echt al vordering, want er komen al her en der scheutjes uit de grond. Het is nu een week geleden dat we ze geplant hebben en op bepaalde plaatsen is het olifantengras al ongeveer 10 cm hoog. Op andere plaatsen minder of zelfs nog niets. Erg gevarieerd dus.
Op het stukje land waar de ploeg voor gekomen is ligt er al een week mest maar wachten we nog steeds op de freesmachine. Zolang deze niet gekomen is kunnen we niet voort. En het duurt lang voor hij komt. Net zoals met de ploeg hopen we elke dag dat hij nu gaat komen maar zijn we 's avonds teleurgesteld en hopen dat het de volgende dag zal worden. Morgen misschien dus...
En zolang het niet gefreesd is kunnen we geen irrigatie zetten dus ook nog niet planten... En zo zitten we dus een beetje vast.
Maar dat wil niet zeggen dat we niets doen, want we helpen met andere dingen, zoals met het kleine geitje melk van de koe te geven, met andere dieren voer en water te verstrekken, ..... We vervelen ons niet. En indien we niets doen dan slaapt Trudy ook gewoon op de bank of in een van de vele koetsen. En dat mag ook gewoon, niemand die daar iets op tegen heeft. Ikzelf kan niet zomaar om het even waar slapen en dus hou ik me wat bezig met de mensen, de begeleiders of de dieren. Het is en blijft erg leuk!!!

2005-09-15T00:22:00.000+02:00

Het grote verschil... De regen en de zon om in te snorkelen....

weetjes

2005-09-14T23:43:00.000+02:00

Meerdere weetjes:

- Mannen vinden het hier doodnormaal om naar de hoeren te gaan. Ze zijn er zelfs heel trots op en vertellen er vrijuit over. Ook wij als meisjes mogen op dinsdag eens een kijkje nemen. Iets speciaal voor de toeristen, om eens te weten hoe het daar aan toegaat, met een toneelstukje erover zelfs. Enkel in de kamertjes zelf mag je niet binnen als ze bezet zijn... Jammer zeg...
Vrouwen mogen wel niet van hun mannen naar de mannelijke hoeren, daar vlogen onze mannenlijke collega's nogal voor op toen we dat vroegen. Maar de mannen dus wel, om de paar weken of maanden. Want je eet toch ook niet alle dagen hetzelfde zeiden ze.. K weet ni hoor... Ik eet hier voornamelijk kip met rijst... maar misschien is dat omdat ik een vrouw ben en dus enkel maar alle dagen hetzelfde mag proeven...

- De straten hier zijn heel wisselvallig. Je hebt een aantal grote banen, die in asfalt liggen maar met veel herstelde plekken waar je toch de overgangen voelt. En je hebt ook banen die gewoon uit kiezelstenen bestaan en vol gaten, kuilen en andere onregelmatigheden zitten. Net zoals de straat naar ons huis. Een echte hobbelweg is het.

-Gisteren zijn we in de middag gaan snorkelen. We hadden toch niets te doen op Santa Martha en regelden een lift heen en terug naar het strand vlakbij. En we hadden zaterdag een snorkel gekocht die we nu gingen testen. En het was fantastisch!!! We zagen heel veel mooie vissen, allerlei kleuren en formaten. Echt heel mooi om te zien!! Aan het strand aan Willemstad zie je niets in de zee omdat dat kunstmatig is. Maar op Lagun zie je echt heel helder en kan je al het onderwaterleven volgen. Ik koop volgende week een wegwerpfototoestelletje dat onderwaterfoto's kan maken en dan kan ik hopelijk alle mooie vissen eens vastleggen. Men vertelde dat als je gaat duiken je nog veel mooiere en grotere vissen tegenkomt, maar Trudy wil niet duiken. Misschien doe ik dat wel eens in de toekomst, want het lijkt mij wel heel sjiek om al dat fantastische en onbekende eens echt te zien. En Curacao is ook gekend voor zijn mooie snorkel en duikplaatsen, dus moet ik dat toch eens doen nu ik hier ben... Net zoals in Nemo, maar dan in het echt!!

- We kunnen hier BVN ontvangen, een internationale tv zender, waar er zowel Nederlands nieuws als Belgisch VRT wordt op uitgezonden. 's Avonds is het wel altijd zoeken, want er bestaat gelijk geen vast tijdstip om dat uit te zenden. Maar k ben al heel blij dat ik af en toe iets vertrouwds kan horen. Ook heb ik op de radio een Nederlandstalige zender gevonden die af en toe nieuws uitzendt over de hele wereld dus das ook al handig.

- Vandaaag hebben we geitjes koeienmelk moeten geven. Vrijdag was er een mamageitje doodgegaan en zaten de kleintjes zonder melk. Ze zijn een week of 2-3 oud en drinken dus nog. Luis die zei dat ze bij andere geiten dronken en dus werden ze niet bijgevoerd. Vanochtend deden wij een toer en ontdekten wij dat er eentje een beetje slapjes bij lag. Wij gaan verwittigen, iedereen komen kijken en jawel ze moesten wel bijgevoerd worden. Ik heb de koe gemolken en Trudy heeft de kleintjes drinken gegeven, maar het ene slappe dingetje heeft het niet gehaald. Gelukkig zijn broertje wel en dus geven we vanaf nu 2x per dag melk aan ons klein boeleke.

- Gisterenochtend heeft het voor het eerste geregend! Een echte stortbui was het en het duurde een halfuurtje ongeveer. En het bleek ook heel plaatselijk te zijn want elders op de baan was het kurkdroog. Maar het regende toch even en zowel wij als de natuur kan er alleen maar deugd van hebben!

2005-09-11T22:55:00.000+02:00

Dit is het eindtotaal van het ploegwerk, je ziet dat het naast het huisje het geploegd is en dat is nieuw. Op het stukje ervoor is nu reeds geplant.
De grote fantastische en hypermoderne ploeg... een klein verschilletje met hoe het bij ons is!!
Op het eerste stukje grond legden we reeds irrigatie aan. Om de meter drupt er water, 2liter per uur en daaronder hebben we plantjes in de grond gestoken die dus veel water moeten krijgen.

bezoek

2005-09-10T20:28:00.000+02:00

Mensen die graag eens willen langskomen kunnen mij komen bezoeken vanaf 25 oktober tot 10 november. Dan heeft Trudy bezoek van haar vriendje en vanaf 4 november zit ik hier alleen en wil ik op ontdekking in de buurt... Dus Dries, hopelijk heb je nog geen werk en kom je af ;) of met werk ook :) Maar ook anderen zijn welkom!!!!

enkele leuke dingetjes

2005-09-10T19:55:00.000+02:00

Hieronder komen een aantal puntjes die ik leuk vind om te vermelden. De ene is leuk, de andere grappig en andere zijn gewoon leuk om te vertellen of te horen...

- Op straat worden we constant aangesproken door mannen die 'He schatje' roepen naar ons. Trudy reageert daar nogal fel op door terug te roepen dat ze hun schatje ni is, maar ik reageer daar gewoon niet op. Het is hier de gewoonte dat mannen dat doen en ze zien ook niet in dat dat misschien niet zo leuk is voor ons. In het Papiamento is schatje 'duschi' . Ook als we op straat lopen vertragen auto's en roepen de mannen of toeteren ze naar ons. We voelen ons wel heel erg mooi zo, goed voor je zelfvertrouwen dus...

- Er zitten hier heel veel mooie vogels. Zo heb je knalgele vogeltjes overal en ook kolibries. Die zijn heel klein, groen en kunnen stil blijven hangen boven een bloemetje door snel met hun vleugels te slaan. Ook zie je overal hagedissen in allerlei formaten, het zit er hier vol van! Op Santa Martha zitten ook leguanen in de bossen. En naar het schijnt ook slangen, maar deze nog niet gezien... misschien maar best!

- Op Santa Martha staan kokosbomen en ook mangobomen. Zo gaan we af en toe daar naar toe, slaan een paar mango's van de boom en eten die op. Ik heb er ook een tiental meegenomen naar huis die nog niet rijp waren en vandaag kon ik er 2 eten die lekker waren hoor! Ook kregen we al eitjes van de kippen mee en hadden we zo een lekker avondmaal.

- Vorige week kocht ik een grote hangmat en ik moest die natuurlijk direct testen. Ik heb hem tussen m'n wasdraden gesjord en lekker wat gelegen. Alleen kon ik het niet lang uithouden op het hete middaguur. Na een kwartiertje lag ik er helemaal in te zweten en zocht ik toch weer de koele schaduw op. En gelukkig merkte ik 's avonds, want veel langer had ik er niet in mogen liggen of ik ging verbrand zijn.

- Willemstad is in twee verdeeld, gescheiden door water. Punda, de duurdere kant, en Ottrabanda (wat letterlijk 'de andere kant' betekent). Normaal is er een drijvende brug tussen beide delen mar deze is momenteel in herstelling en maken we dus niet mee. Voor de voetgangers is er nu een gratis ferry heen en weer. De auto's maken gebruik van een heel erg grote moderene brug van 55m hoog.

-Ik sta reeds vol muggenbeten door 's avonds buiten op het terras te zitten. Nog maar 1x last gehad van een mug in m'n slaapkamer, ondanks het herhaaldelijk spuiten met antimuggenspuitbus. Uiteindelijk heb ik hem maar doodgenepen. Want m'n muskietennet die werkt niet echt...

- Ik praat eigenlijk al behoorlijk wat Papiamento. Mijn beetje kennis van Italiaans (dankje Bram) en Spaans (dankje Fani) helpen me wat vooruit. En m'n kennis Frans die ik dan een beetje a l'improviste ombuig zijn ook wel handig. Vooral met Luis die geen Nederlands spreekt bijvoorbeeld. Gelukkig spreken de meeste andere werkleiders wel Nederlands, maar de mensen niet dus we leren een beetje. Hieronder een aantal basiswoordjes:
Hoe gaat het Com bai
Goed Bon
Slecht Mallo
Hoe ging het vandaag Kon abay awee
Vandaag Awee
Morgen Manjan
Goeie morgen Bon dia
Goeie middag Bon tarde
Goeie nacht Bon noche
Paard Cabaia
Koe Baka
Ezel Borikoe
Geit Kabrito
Zon Sollo
Eten Kominda
Alsjeblieft Por favor
Meisje Mohee (heel erg lelijk uitgesproken beetje als een vloek)
Jongen Homber
Kind Mutcha
en veeeeeeeeeel meer... als je meer wil weten, dan vertel ik je wel alles wat ik al weet de volgende keer!

- Iedereen heeft hier mimuum 1 hond. Onze overburen hebben er zeker 6 of meer. En 's nachts gaan alle honden in de buurt dan gezellig samen een babbeltje doen voor de hele buurt... Gelukkig heb ik m'n oordopjes mee!

- Zowat alle dagen heb ik hier al kip met rijst gegeten. Gelukkig is de kip niet altijd op dezelfde wijze bereid. Wij eten namelijk 's middags op 't werk en 's avonds gewoon boterhammen thuis (meestal niets, omdat we geen honger hebben). De kip en rijst komt een beetje mijn oren uit, vandaag weekend en kan ik lekker eten wat ik wil... en ik weet al wat het niet gaat worden!!!

zaterdag 10 september

2005-09-10T19:18:00.000+02:00

Voila,
Intussen zijn we hier meer dan twee weken en het voelt helemaal niet zo lang aan. De tijd vliegt en dat wil dus zeggen dat we het hier reuze naar onze zin hebben!!!!

Deze week op Santa Martha een irrigatiesysteem aangelegd op het stukje land en donderdag daar stekjes olifantengras op geplant. Dinsdag is de ploeg gekomen voor het andere stukje grond te ploegen, dus dat hebben we dan ook weer bemest en nu moet de freesmachine komen om de grond weer effen te maken en dan kunnen we ook daar irrigatie en plantjes gaan opzetten.
Er zijn foto's van getrokken, maar vandaag kan ik deze niet posten omdat ik een pc heb zonder usb, t gaat dus voor volgend keer zijn...

Maandag hebben we ook paardgereden. Luis, een Colombiaan die daar werkt speciaal voor de paarden heeft ons op een heel braaf beestje gezet en we mochten op het voetbalveld (in grind) wat toertjes rijden. Dat na de middag, volle zon dus en zowel wij als het paardje voelden dat heel goed. Na een halfuurtje kwam het diertje bijna niet meer vooruit en wast opt gemak wat stappen dat we deden. Volgende week rijden we wel nog eens en dan wel elk op een dier en dan kunnen we in het bos op het domein een toer maken, want het is er 17 ha en daar kunnen we dus wel wat op doen denk k...

Vrijdag hebben we niet gewerkt op Santa Martha want het was sportdag. 's Ochtends was er voetbal, twee ploegen werkmensen die tegen elkaar wat probeerden te voetballen. Heel erg grappig. Zo stond er in het ene goal een man die op twee krukken (houten stokken) loopt omdat hij anders omvalt, en in het andere stond een man die maar 1 werkende arm heeft en dus moeite had met de bal te vangen. En de spelers die waren in het algemeen niet veel beter, constant naast de bal trappen enzo. Hilarisch eigenlijk, maar wel knap hoe ze het doen.
Erna waren de werkleiders aan de beurt op het grote terrein tegen de buurtjongens die af en toe een handje helpen op het domein. Wij hebben natuurlijk onze eer helpen verdedigen maar t is niet zo goed gelukt... verloren met 4-1. Maar we deden mee en het was heel tof (en warm)!
Erna was er aerobic. Daar deden dan weer bijna alle vrouwen aan mee, terwijl de voetbal enkel voor mannen was (behalve Trudy en ik dan). En tussendoor kon je de hele dag domino spelen en dammen en een soort lotto waar je prijzen mee kon winnen. En ik heb een etuitje gewonnen door 2 rondjes mee te spelen. Leuk hoor!!!
' s Middags krgen de mensen er ook een warme maaltijd, rijst met kip, en de hele dag door drankjes. Ze worden hier dus echt verwend.
En zo iets is er elke 2 weken, een speciale activiteit voor de mensen, om de groepssfeer te bevorderen en het gewoon heel gezellig te maken. En dat was het ook, we hebben veel nieuwe vrienden gemaakt en een heel leuke dag gehad!

na de vorige foto komt de humor

2005-09-08T00:54:00.000+02:00

Na dom te doen natuurlijk de slappe lach he...

Trudy en ik zoals we echt zijn!!

2005-09-08T00:50:00.000+02:00

foto's van aan het strand

2005-09-08T00:20:00.000+02:00

Het strand. Zondagavond zijn we nog gaan zwemmen in Mambo beach, een typisch strandje, waar alle Nederlanders komen. Het water is hier echt heet, ongeveer 26 graden. Luxe dus...

foto's andere afdelingen

2005-09-03T21:42:00.000+02:00

Dit zijn de potten die in de winkel verkocht worden. Een stukje winkel zie je dus op deze foto.

Deze vrouw schildert huisjes die daarna in de winkel als magneetjes verkocht worden. De huisjes stellen landhuis Santa Martha voor.

In de pottenbakkerij. Deze man werkt hier al 30 jaar en maakt echt heel erg schone potjes. Hopelijk mogen wij ook ooit eens zo'n potje proberen te maken...

De houtbewerkingsafdeling. Deze man is bezig heel precies een stoel af te schuren, met heel veel geduld. Als deze stoel klaar is maken de mensen van de rietenvlechterij hem af door een zitting in de maken. Daarna kan hij terug naar zijn eigenaar die de stoel hier liet vermaken.

nog meer foto's van de landbouw op Santa Martha

2005-09-03T20:38:00.000+02:00

De watertank met water voor de planten, grondwater en dus geen drinkwater. Muilezels en paarden die apart zitten van de andere paarden. Waarom weet ik eigenlijk niet goed...
De koeien van Santa Martha. Zo zijn er een stuk of 20-30 dieren. Ze worden momenteel niet gemolken, omdat er kalveren bij zitten. Over een paar maand zullen ze een paar dieren melken en de melk verkopen en kaas maken die ze ook zullen verkopen.
Hard werkende mindervaliden in de paardenstallen.
2 begeleiders in de paardenstallen, Rize en Louis. Louis komt uit Colombia en spreekt enkel Spaans. Gelukkig spreken de meeste begeleiders wel Nederlands. Mijn vriendje Giovanni en ik op de bank....
Paardenstallen gemaakt uit hout en bladeren als dak. Momenteel zitten er veel gaten in het dak dus als het regenseizoen begint zullen die vernieuwd moeten worden denk ik.
De paardenstallen van dichtbij.
Rock de begeleider van Giovanni.

foto's Willemstad

2005-09-03T20:26:00.000+02:00

Verschillende foto's van de mooi gekleurde huisjes van Willemstad. Niet alle huisjes zijn zo mooi maar dit zijn de echte toeristenfoto's dus die moeten wij ook hebben he!

foto's Santa Martha

2005-09-03T20:09:00.000+02:00

Bovenste foto van Trudy en ik die hard aan het werken zijn ;)
Links het landhuis, in de midden een foto van het stukje grond dat we moeten verbouwen. Je ziet een stuk geploegd en naast het slavenhuisje het stuk dat nog geploegd moet worden. En de laatste foto is een foto van de paardenstallen. Helemaal anders dan bij ons duideljk!

foto's van mijn huisje

2005-09-03T19:56:00.000+02:00

Dit is mijn gigantisch bed die 2 op 2 meter is. Reuzegroot dus... iederen is welkom om me eens te komen bezoeken ;)
Zicht van onze huisjes vanuit de tuin. De middenste deur is de mijne en die staat open.

voila, mijn huisje is het middenste deurtje van de 3, Trudy woont links en de secretaresse van Santa Martha rechts. En de binnenkant van het huisje zie je ook. Alles wat ik nodig heb is er in te vinden, luxe dus!

zaterdag 3 september

2005-09-03T19:14:00.000+02:00

Vandaag zaterdag 3 september. Van deze keer heb ik de datum echt wel juist!

Donderdag en vrijdag hebben we nog op ons stukje land gewerkt. Eigenlijk werken we enkel 's ochtends op het land en hangen we 's middags wat rond omdat het veel te warm is.
Donderdagochtend hebben we nog de rest van het land bemest en vrijdag hebben we alle takken, die vnl van stekkerplanten zijn van het land gehaald. Er is ook een stukje land dat nog niet geploegd is daar hebben we ook alle rommel afgehaald zodat de ploeg kan komen (ie ging donderdag komen, dan werd gezegd vrijdag en nu is het al voor maandag... als ie komt...)
Donderdagmiddag hebben we de hele tijd in de pottenbakkerij rond gehangen en leren bloemetjes maken uit klei en andere figuurtjes. Hopelijk mogen we ook eens een pot maken op zo'n draaitafel, want dat willen wij beiden wel. En vrijdagmiddag hebben we de hele middag op een bankje in de schaduw liggen wachten op de ploeg.. die niet gekomen is.
Op vrijdag is er om de 2 weken 'happy hour' op Santa Martha voor alle medewerkers. Alle gehandicapte mensen (beter Liezebeth?) gaan op vrijdag een uurtje eerder naar huis en dan begint om 16u het happy hour. Was wel heel erg leuk, alle medewerkers samen te zien, iets om te drinken en eten en voor ons vnl kennismaken met veel nog onbekende mensen.

Vanmorgen zijn we op boodschap geweest en daarna naar Willemstad gekomen. Ik heb een hangmat gekocht, een dubbele die heel groot en stevig is waar je volgens mij met een hele familie in kan. Dus Fre, je kan onze hangmat komen ophalen om altijd te houden....

Vanavond zijn we uitgenodigd op een bbq bij Cristina, onze chef. En morgen zijn we uitgenodigd bij Achie, de vrouw die op Santa Marta in de winkel werkt. Er is bij haar een buurtfeest, met muziek, eten, braderie enzo en we zijn welkom zei ze, dus we zullen eens gaan kijken morgen. En daarna weer werken. Hopelijk komt de ploeg volgende week en komen de zaadjes aan zodat we echt aan de slag kunnen. En hopelijk wennen we wat meer aan de warmte zodat we wat meer kunnen werken. Hoewel het relaxtempo ook wel leuk is hoor ;)

woensdag 31 augustus

2005-09-01T00:50:00.000+02:00

Hallo iedereen,
Intussen is het woensdag en heb ik al een paar dagen werk achter de rug. Santa Martha is heel erg groot en ook erg leuk. Het is een sociale werkplaats, een soort beschutte werkplaats zoals bij ons. Alleen heel veel groter. Alle soorten mensen komen er aan hun trekken. Er komen voornamelijk mentaal gehandicapten werken, maar ze zijn allemaal heel erg lief.
Er zijn ongeveer 100 gehandicapten op het domein aan het werk in verschillende branches. Er is een leerlooierij, een poppenmakerij, een houtbewerking en rieten vlechten (vaak stoelen die eerst in de houtbewerking geschuurd worden), een pottenmakerij en de boerderij. Daar werken mensen met dieren zoals geiten, paarden, ezels, koeien en pluimvee. Ook gewassen worden er geteeld, een deel in serres (vnl voedingsgewassen voor de mens) maar ze hebben ook al diervoeders die ze telen op het land. Er is ook een cafetaria waar een paar gehandicapten werken, een winkeltje waar ze hun eigen gemaakte spullen verkopen en het landhuis zelf. Daar is een museum gevestigd en staan er allerlei oude meubels uit de tijd van Louis XV. Ze verhuren dit ook bij trouwfeesten ofzo.
De werkleiders (zo noemen ze de begeleiders hier) zijn allen heel erg vriendelijk en ook de gehandicapten zijn erg leuk om mee te werken. Trudy kreeg reeds een aantal huwelijksaanzoeken... ( voor ze weten wie je bent of wat dan ook, het eerste dat ze vragen is of je met hen wil trouwen... beetje wanhopig zeker....?!)
Met mij wil er niemand trouwen, maar wel kreeg ik reeds complimentjes dat ik mooier ben dan Trudy bv. ;) en ik heb een grote fan, nl Giovanni, die mentaal een beetje achter is en ook enkel Papiamento spreekt. Wat het allemaal een beetje moeilijk maakt natuurlijk. Hij is erg beschaamd maar heeft al duidelijk laten weten dat hij 'verliefd' op me is. En het is best wel een schat van een jongen (niets verder achter zoeken hoor Bram!)
De meesten van de werkleiders spreken gelukkig wel Nederlands of Engels. Maar de gehandicapten spreken bijna allemaal enkel Papiamento. En dus leren Trudy en ik beetje bij beetje een aantal woordjes. We kunnen ons al aardig behelpen!

Maandag hebben we 'ons' stukje land te zien gekregen. Er werd verteld dat we 3ha moesten ombouwen tot bewerkbare grond en daar gewassen moeten op gaan telen. Er ligt al een klein stukje grond klaar, zo'n 300 m2 die al geploegd is, de rest moet nog onkruidvrij gemaakt worden. Het onkruid hier bestaat uit erg stekkende planten (iets tussen distels en cactussen) en de grond is heel erg hard en droog. Een lastige job dus! Morgen gaan we nog een stukje van het land omploegen, er komt daarvoor een machine. Hopelijk lukt het allemaal in een keer. In totaal hebben we zo'n 2 ha (en geen 3 dus) en dat moeten we eerst omploegen, bemesten en dan plantjes planten. En veel water geven natuurlijk.
Vandaag hebben we het reeds omgeploegde stukje bemest. Dat hield in dat we mest in de kruiwagen moesten scheppen, ermee op het land rijden en daar uitgieten. Wanneer alle mest op hoopjes op het land lag werd dit verspreid en dan moesten we het met een hark in de grond harken. Lastig als je weet dat hier zo'n 35 graden is en waarschijnlijk nog warmer in de vlakke zon waarin we moeten werken. En de grond is hard, ligt vol stenen en vuiligheid en is dus eigenlijk niet echt geschikt voor landbouw. Maar we doen ons best... Gelukkig kregen we hulp van 2 gehandicapten, waaronder Giovanni... ;)
We werken eigenlijk enkel in de ochtend echt door en doen het in de middag meer op ons gemak. Want de mensen hier vinden het ook veel te warm. Het is nu eigenlijk te warm voor het moment zeggen ze. En september wordt nog warmer. Dat beloooft...

Vanmiddag gingen we normaal gezien paardrijden, maar dat is niet doorgegaan. Je moet hen niet altijd op hun woord geloven hoorden we op voorhand. Alles met een korreltje zout nemen. Inderdaad... Misschien rijden we morgen wel. Wie weet!

Morgen gaan we ook irrigatie aan leggen op het stukje dat reeds klaar is en bestellen we onze plantjes. En dan wordt het afwachten tot de plantjes aankomen voordat we weer verder kunnen.
Intussen is het woensdagaond, zijn we rechtstreeks na het werk naar Willemstad gekomen om op de pc te gaan en voor Trudy een petje te kopen, wat dat had zij nog niet. Ik gelukkig wel, anders had ik al lang een zonneslag denk ik. Ik heb nu al last van de zon in de vorm van allemaal kleine rode blaasjes op mijn gezicht, mijn schouders, bovenarmen, hals en nek en nu ook al mn handen. En het jeukt verschrikkelijk... Ik hoop dt het gauw overgaat, want ik ben hier nog geen week en kom er al zot van. Als ik dat nog 10 weken moet uithouden dan kom ik vroeger terug hoor!!! Maar dan ook enkel daarvoor en misschien ook wel omdat de zon echt wel heel erg heet is ( en misschien een beetje omdat ik bepaalde mensen mis...e Brammetje!)

zaterdag 28 augustus

2005-08-28T22:27:00.000+02:00

Hallo,

Vandaag weer op de pc, k word verwent...
maar morgen zal het een missen zijn vrees ik dus k haal nu al een beetje in wat ik in de toekomst zal missen.
Mogen begin ik echt te werken en dus zal een uitstapje naar Willemstad om achter de pc te kruipen wat minder voor de hand liggen. Maar wie weet is er daar wel een pc met internet tot onze beschikking... maar k vrees er voor!

Vandaag naar Santa Martha geweest, even gaan kijken hoe het er daar uitziet. Het is echt een groot domein met meer dan alleen maar het landhuis. Je hebt het landhuis, een leerlooierij, een pottenbakkerij, een cafeteria, een bureau, en dan een groot deel voor de paarden, een deel voor de geiten en een stukje voor de koeien. En daarachter 'ons' stukje grond dat we moeten bewerken. Morgen horen we meer van wat we moeten doen.
Daarna zijn we naar een vriend van Cristina geweest die hoog woont en vanwaar zijn tuin uitkomt op de zee. In de zee zagen we een zeeschildpad zwemmen. Cristina moest daar een aantal dingen regelen en wij konden terwijl naar het strand.
Nu is er een finale van baseball waar Curacao tegen Amerika speelt en iedereen wil dat zien. Cris dropte ons dan maar weer in Willemstad af zodat hij de match kan bekijken. Enzo zitten wij hier weer even op de pc om de zon te ontlopen...

2005-08-27T19:49:00.000+02:00

hier het kaartje van Curacao een beetje groter.
Boven Willemstad zie je Hato luchthaven staan. Tussen die twee plaatsen in logeer ik ergens. Mijn adres is Steen Koraal 34B
Waar je het witte hokje ziet is Santa Martha, wat ongeveer 45 min rijden met de auto is.
Ik ben er tot nu toe nog niet geweest, maar maandag begin ik daar te werken en zie ik wat er mij daar te wachten staat....

2005-08-27T13:45:00.000+02:00

Dag iedereen

Intussen is het zaterdag 13.15u voor mij, of 19.15u voor t Belgenland. k Ga even kort vertellen wat ik al heb meegemaakt...

Na een goede vlucht van 11.15u (wat erg lang is als je alleen bent) kwam ik hier goed en wel aan. De heer Cristina, mijn baas gedurende mijn stage hier, kwam mij persoonlijk ophalen en bracht mij naar mijn verblijfplaats. Deze is in Santa Maria, ergens tussen de luchthaven Hato en Willemstad. Het binnenland van Curacao dus.
Ik kreeg een eigen appartementje, dat wil zeggen een huisje die in drie delen is verdeeld en die normaal verhuurd worden aan toeristen. Dit is eigendom van Cristina zelf en ligt vlak naast zijn eigen huis. Trudy die een dag later aankwam dan ik kreeg het appartementje naast me. Alle huizen hier zijn plat (tegen de orkanen) en dus kan ik niet echt van appartement spreken, misschien is het woord studio beter.
Ik heb daar een eigen keuken, woonkamer met tv (zonder ingestelde posten) en cd-speler, badkamer met douche en enkel koude kraan en een slaapkamer met een kingsize bed (luxe luxe dus!!). Buiten heb ik een terrasje en een heel klein stukje tuin met wasdraad. In de studio van Trudy staat ook nog een wasmachine en strijkplank, dus we kunnen ons plan trekken.

Na mij geinstalleerd te hebben zijn we elektriciteit gaan kopen, want dat moet je opladen. Ook de telefoon kan je opladen. Geen doorlopende rekeningen dus, maar alles continu herladen...

Daarna zijn we wat gaan eten. Typisch gerecht van hier wou ik wel en ik kreeg rijst met een soort stoofvlees. Lekker maar veel ( de rest staat in mijn vriezer). Na het eten zijn we nog op cafe geweest en uiteindelijk heb ik gezegd dat ik wel naar bed wou, want van een dag nietsen word je moe, zeker als het dan al 4u 's nachts is in je eigen landje...

Gisteren een dagje in mijn huisje gebleven. Ik mocht uitslapen, maar dat lukt hier niet hoor. Als je gewoon stil ligt in je bed voel je het zweet van je lopen. Gelukkig heb ik wel airco, maar dat maakt zoveel lawaai dat ik er niet van kan slapen. Airco even aan en dan weer slapen, tot ik weer wakker word en zo de hele nacht door. Om 7uwas ik dus al op en Cristina was naar Santa Martha en had daar een afspraak. Als hij klaar was zou hij langskomen. Met gevolg dat ik niet uit huis durfde en heb gewacht tot 15u.
Toen hij daar eindelijk was zijn we vertrokken met de auto, iets om te eten gekocht en een sight-seeing gedaan vanuit de auto van Willemstad. Daarna een telefoonkaart gekocht en terug naar huis.
Nog drie uur de tijd gehad om te wachten tot Trudy aankwam om haar te gaan halen. Ik intussen gebeld naar huis en ze waren heel blij me te horen. Mijn gsm werkt hier namelijk niet wat wel beetje lastig is!
Gisterenavond Trudy opgehaald en dan in bed gekropen na een toch wel vermoeiende warme dag!!

Vandaag geld gaan omwisselen en naar de winkel geweest om eten en andere dingen.
En nu vanmiddag afgezet geweest in Willemstad vanwaar we vanavond de bus terug moeten nemen. Spannend...
Maar aangezien het hier veel te heet is zochten we maar even een internetcafe op tot het heetste van de dag wat over is. Het is hier meer dan 35 graden C en dat is best wel warm!

Intussen heb ik van hier een simkaartje gekocht voor mijn gsm, k heeg even t nummer voor alle geinteresseerden :)
005999 5295758
en k heb hier dus ook een persoonlijk adres, nl
Cristel appartements
Steen Koraal 34 B
Santa Maria
Curacao

Het zicht hier op het eiland is heel anders. Alles is dor en het enige dat echt groeit zijn cactussen en andere stekkerplanten. Ook wel palmbomen met lekker fruit. De mensen zijn overwegend donker gekleurd, maar er zijn ook vele anderen, van Nederlandse tot Chinesen, je ziet het hier allemaal. Qua huizen zie je hier ook vanalles. Er zijn krotten die zo uit elkaar lijken te vallen, maar er zijn ook hele mooie sjieke huizen. Het huisje waar ik nu verblijf is een luxe huisje, maar er zijn er nog veel mooiere en grotere. Variaties in alles dus!!!

Voila
dat was het voor zover
ik hoop in de toekomst nog wel vaker op de pc te kunnen om meer info te geven over wat en hoe en waar...
we zullen wel zien he!!!

Groetjes
van een warme veerle

ps, ik schrijf met een qwerty toetsenbord, sorry voor de foutjes dus en ook de c voor curacao vind ik niet terug, net zoals het deelteken en vele andere symbooltjes. maar ik denk wel dat ik verstaanbaar ben he

Curaçao

2005-08-23T18:36:00.000+02:00

Dit is Curaçao, links in de baai ligt Santa Martha, waar het landhuis zich bevindt. Op de kaart is dit te zien als het witte hokje.

Landhuis Groot Santa Martha

2005-08-23T18:30:00.000+02:00

Dit is 'Groot Santa Martha', het landhuis waar de opvang van de gehandicapten plaats vindt. Op dit domein ga ik dus de komende weken werken en hopelijk kan ik mijn steentje bijdragen in de ontwikkeling en voortgang van de organisatie.

testfoto

2005-08-23T18:23:00.000+02:00

even in het kort...

2005-08-23T16:45:00.000+02:00

Hallo,

Op 25 augustus vertrek ik naar Curaçao voor 12 weken. Daar ga ik werken op de zorgboerderij / sociale werkplaats 'Santa Martha'. Daar komen mensen met een arbeidshandicap voor hun dagbesteding. Het landgoed is 17 hectare groot en er vinden diverse activiteiten plaats; zoals het verbouwen van groenten, het houden van dieren en het verwerken van de dierlijke producten in de kaasmakerij en de leerlooierij.
Op Santa Martha worden verschillende soorten dieren gehouden, waaronder paarden, ezels, koeien, geiten,... Het probleem is dat al het voer voor deze dieren op dit moment moet worden geïmporteerd vanuit Venezuela, wat veel geld kost.
Er werd in het verleden een teeltplan ontwikkeld voor het telen van voedergewassen op een stukje braakliggend terrein. Hierdoor gaan de veevoerkosten omlaag en worden tevens meer arbeidsplaatsen gecreëerd.
Mijn opdracht nu is dat teeltplan te verbeteren en concreet uit te werken. Hierbij komen extra moelijkheden zoals de beperkte hoeveelheid water en verzilting van de bodem. Leidingwater is te duur om te gebruiken als irrigatiewater en moet er dus nog een oplossing gezocht worden hoe de gewassen voldoende water kunnen krijgen. Een grote opgave dus...

Gelukkig ga ik niet alleen. Trudy, een meisje uit mijn klas reist samen met mij naar dit verre exotische land om daar een fantastische ervaring op te bouwen en heel veel bij te leren...
Ik hou jullie op de hoogte!

Veel leesplezier met mijn verslag
en alle reacties zijn welkom!!

Veerle

plattegrond Santa Martha

2005-08-23T15:50:00.000+02:00